Αυτός που στην προσπάθεια επιβίωσης εξακολουθεί να αναζητά προστάτες είναι ένα είδος παρωχημένου δουλοπάροικου του 21ου αιώνα αλλά με την κουτοπονηριά του και την έλλειψη της αρετής της ανδρείας κινδυνεύει να βάλει τα χέρια του και να βγάλει τα μάτια του.

Ο κυβερνήτης που λειτουργεί ως το δεδομένο τσιράκι των ισχυρών, ο έμπειρος που «ξέρει» και τον «εμπιστευόμαστε» ότι θα πιάσει καλή τιμή πουλώντας μας στο παζάρι για υποζύγια, είναι ό,τι πιο ακατάλληλο για τον σημερινό τόπο και χρόνο.

Η αρετή της Σοφίας του ηγέτη, που την επικαλούνται ως δικαιολογία ενός τέτοιου ηγέτη για την εκ μέρους του προφανή έλλειψη Ανδρείας αποτελεί κι αυτή μια αρετή απαραίτητη στους άρχοντες-φιλοσόφους Είναι η γνώση του ποιο είναι το ορθό και συμφέρον για όλη την Πόλιν ωστόσο δεν αποτελεί κάποιου είδους αντίβαρο για την έλλειψη Ανδρείας, όπως υπονοούν.

Γιατί η ανδρεία δεν σημαίνει άγνοια και η σοφία γνώση. Αντιθέτως η ανδρεία είναι απότοκος της γνώσης. Είναι το σταθερό ηθικό θάρρος και η ορθοκρισία για το τι πρέπει κανείς να φοβάται και τι όχι! Είναι χαρακτηριστικό των φυλάκων-πολεμιστών και δεν υποδηλώνει άγνοια κινδύνου ή νεανική ανοησία ή κάποια υπερφίαλη αίσθηση παντοδυναμίας.

Ανδρείος πχ στην εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν ήταν όποιος αγνοούσε τον κίνδυνο, αν τυχόν έπεφτε στα χέρια των χουντικών Τέτοιος δεν υπήρχε κανείς αλλά κι αν υπήρχε θα ήταν αφελής κι όχι ανδρείος.

Έτσι και σήμερα ανδρείος δεν είναι όποιος εθελοτυφλεί και δεν καταλαβαίνει πως σφίγγουν τα πράγματα παγκοσμίως, περιφερειακώς αλλά και τοπικώς αλλά όποιος ξέρει να συμπεριφερθεί βάσει αρχών ακόμη και σε ένα επικίνδυνο κι ολισθηρό περιβάλλον χωρίς να παρασύρεται σε στροβιλισμούς, ως άθυρμα στα χέρια των ισχυρών.

Οπότε καμμιά επίκληση ειδημοσύνης και πολύ περισσότερο καπατσοσύνης δεν μπορεί να δικαιολογήσει την έλλειψη σταθερού ηθικού θάρρους κι ορθοκρισίας ενός ηγέτη για το που ενεδρεύουν κάθε φορά οι αληθινοί κίνδυνοι.

Δυστυχώς όλα αυτά τα περί ανδρείας παύουν να έχουν οιοδήποτε νόημα στην περίπτωση κάποιου που έχει προαποφασίσει να είναι ακόλουθος και δεδομένος. Δεν έχει το άγχος ούτε να αποφασίσει ορθά ούτε να ζυγίσει σωστά τους κινδύνους αφού το κάνει άλλος για λογαριασμό του.

Ιστορικό «ειδημοσύνης»

Ακόμη όμως κι αν δεν συμμεριστεί κανείς τις δικές μας θεωρητικές επιφυλάξεις περί των εσφαλμένων κριτηρίων κάποιου που λειτουργεί ως δουλοπάροικος και προσεγγίζει το θέμα απολύτως εμπειρικά, πάλι έχει μπροστά του μια σειρά από ανησυχητικές πρακτικές ενδείξεις στην εξωτερική πολιτική.

Ας πούμε ότι κάποιος πιστεύει ότι ο Μητσοτάκης είναι αφοσιωμένος στο γενικό καλό, ως άρχων-φιλόσοφος. Πρέπει επιπλέον να πιστεύει κι ότι αυτό το γενικό καλό όντως το πέτυχε με τις φοβερές εμπνεύσεις του στην Ι.Χ. εξωτερική πολιτική επειδή ακριβώς «ξέρει» Ας ρίξει τότε μια πιο προσεκτική ματιά στα παρακάτω θέματα κι ίσως τότε αντιληφθεί εξ όνυχος τον λέοντα:

a. Αφού κάναμε τους βαλέδες των Αμερικάνων στην εξυπηρέτηση Ζελένσκι, αυτοί τον εγκατέλειψαν και τον κληρονομήσαμε εμείς μαζί με την “αγάπη” των μνησίκακων Ρώσων.

b. αποστείλαμε πυραύλους Patriot να φυλάνε την Aramco και αισίως φθάσαμε στο σύμφωνο Τουρκίας/Σαουδικής Αραβίας

c. στο τουρκολιβυκό σύμφωνο που στερείται πάσης σημασίας, φτάσαμε να μην μπορεί να ποντίσει ούτε το ευρωκαλώδιο, η θλιβερή πάπια της Κάσου.

d. οι αγκαλιές Γεραπετρίτη-Χαφτάρ στην Τρίπολη οδήγησαν σε λιγότερο από εβδομάδα στην άμεση απέλαση από την Ανατ. Λιβύη του Έλληνα Υπουργού Μετανάστευσης, Θ Πλεύρη. (ανεξάρτητα από το ποιόν του)

e. πρωτοφανής υπήρξε η απαξίωση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, στις παρακολουθήσεις από αλλοδαπούς. Η υπόθεση «διερευνήθηκε» σε βάθος, με … αλλεπάλληλες αρχειοθετήσεις

f. Η αρχική εμφατική καταγγελία της “γαλάζιας πατρίδας” στο Αμερικάνικο Κογκρέσσο απο τον Πρωθυπουργό εξαφανίστηκε πλήρως στην συνέχεια επί διακήρυξης των Αθηνών κι ήρεμων νερών.

Τώρα οι Τούρκοι ετοιμάζονται για νομοθέτηση που πάλι δεν παράγει, υποτίθεται, νομικό αποτέλεσμα. Κι αν βάσει του ωραίου νόμου το τούρκικο λιμενικό εμποδίσει ένα ελληνικό ψαράδικο να ψαρέψει σε δικά μας νερά, που ωστόσο τα περιλαμβάνει ο ψευδονόμος τους, πόσο θα πάρει να εμπλακούν οι κανονιοφόροι;

g. ο πολιτικός λόγος Γεωργιάδη κείται πέραν πάσης απλής δελφινομαχίας ή λαγουδοδρομίας. Εκφράζει ο Υπουργός Υγείας προκλητικότατες θέσεις επί γενοκτονιών (Γάζα), παρανόμων επιθέσεων (Ιράν) και άλλων ανοικτών διεθνών θεμάτων, δείχνοντας ότι κάτι πάει στραβά με την υγεία της εξωτερικής πολιτικής.

h. ο παλιός μύθος της ισχυράς θέσης στην Ευρώπη που περιμένει τάχα τον Μητσοτάκη όταν θα βαρεθεί στο Μαξίμου, δειλά-δειλά επανέρχεται. Ο Τράμπ ωστόσο τον αντιμετωπίζει ως παρία κι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, ο ένας μετά τον άλλο, τον κατατάσσουν στα ορμπανοειδή. Στην πραγματικότητα το ευρωπαικό κύρος του συναγωνίζεται εκείνο της κ Παπακώστα των Τρικάλων.

i. Οι παπαγάλοι του Μαξίμου είναι ανεμούρια των εντολέων τους. Οι ψιττακοί δεν περιορίζονται πλέον στην ταύτιση της αντιπολίτευσης με την Χαμάς, τον Ερντογάν κοκ . Στρέφονται επίσης κι εναντίον της εξωτερικής πολιτικής των προκατόχων του Μητσοτάκη στην ΝΔ, μηδέ της αδελφής (ΥπΕξ) εξαιρουμένης.

Ο Κυριάκος γράφουν αποτελεί την μοναδική εξαίρεση από ΟΛΟΥΣ τους ηττοπαθείς μέχρι τούδε ηγέτες μας (Μαυρίδης στο liberal.gr)

Όλοι οι προηγούμενοι είχαν δημιουργήσει μια χώρα που την είχε στο τσεπάκι ο Ερντογάν γιατί η λογική της ήττας του 74 ήταν βαθιά εντυπωμένη σε όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις.

Ευτυχώς που ήρθε ο Μητσοτάκης κι ανέτρεψε αυτή την κατάσταση με την σωτήρια δορυφοροποίηση της εξωτερικής μας πολιτικής από το Ισραήλ, πράγμα που συνιστά ανατροπή μιας παγιωμένης στρατηγικής μας μειονεξίας. Ποιος και γιατί ξύνεται στην γκλίτσα του Καραμανλή;

j. Τελευταίο αφήνω το πιο ανησυχητικό μέρος για όλους αυτούς τους πιστούς, δηλαδή τα όσα καταλογίζει για την εξωτερική πολιτική ένας τέως Πρωθυπουργός στον οποίο οφείλει την εκλογή του ο Μητσοτάκης, ο κ Αντώνιος Σαμαράς.

Αυτός μάλλον δεν μπορεί να θεωρηθεί αντισυστημικός τρελαμένος. Εξ οικείων λοιπόν τα βέλη και γι‘ αυτό θανατηφόρα.