Κυριάκος Μητσοτάκης: Απομόνωση
Το τρίγωνο Αθήνα – Άγκυρα - Ουάσιγκτον και το... ταμείο.
Όταν μιλούν τα γεγονότα και η κυβέρνηση ψελλίζει, κάτι πρόκειται να συμβεί. Καθόλου ευνοϊκό για την πολιτική της – και συνεπώς για τη χώρα της οποίας έχει την ευθύνη. Αυτό προκύπτει εσχάτως στο τρίγωνο Αθήνα – Άγκυρα – Ουάσιγκτον.
Ο πλανητάρχης Τραμπ ήρθε στη γειτονική χώρα για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ, αλλά απαξίωσε να πεταχτεί και στην Ελλάδα, παρότι η διπλωματική του εκπρόσωπος το καλλιεργούσε – στους Έλληνες συνομιλητές της τουλάχιστον. Με δέλεαρ… ομιλία του από την Ακρόπολη.
Καλύτερα. Ίσως να του έμπαινε η ιδέα ότι ο Ιερός Βράχος του ανήκει. Kαι δικαιούται να αποσυναρμολογήσει τον Παρθενώνα και να τον μεταφέρει στους κήπους του Λευκού Οίκου – ως συμβολισμό εξομοίωσής του με τον Περικλή.
Εντυπωσίασε όμως ότι όσο συνυπήρχε στους χώρους της Συνόδου με τους λοιπούς αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων της Συμμαχίας, δεν έριξε ούτε βλέμμα στον ημέτερο Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν του πρόσφερε καν την ευκαιρία μιας χειραψίας με φωτογραφία, που η κυβερνητική προπαγάνδα θα βάφτιζε «σύντομη συνάντηση».
Αυτά στον άξονα Ελλάδα – ΗΠΑ. Στην πλευρά του τριγώνου Τουρκία – ΗΠΑ, καλύτερα δεν θα μπορούσε να είναι για τον Σουλτάνο. Ο Τραμπ τον έχρισε έπαρχο της ευρύτερης περιοχής, τον εξοπλίζει με αμερικανικά όπλα όταν δεν θα παράγουν μαζί. Kαι δρομολογεί τα F-35, που δεν θα έπαιρνε ποτέ. Όπως μας βεβαίωνε τουλάχιστον ο «άνθρωπός μας στο Κογκρέσο», γερουσιαστής Μενέντεζ, μέχρι να τον τσακώσουν για μίζες.
Στην τρίτη πλευρά οι σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας εξακολουθούν να διέπονται από το πνεύμα –και το γράμμα αν υπήρχε– της Συμφωνίας της Αθήνας. Αλλά αυτό το λέει και το ξέρει μόνο η… ελληνική κυβέρνηση. Για την τουρκική είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ.
Εν τέλει, με φόντο τις αμοιβαία αποδοτικές «δουλειές» ανάμεσα στον Ερντογάν και τον Τραμπ, η Άγκυρα ανατίναξε την ΙΧ εξωτερική πολιτική Μητσοτάκη στην περιοχή, με τη «συμφωνία της Μέκκας». Πρόκειται για παγκόσμια «ιστορική» καινοτομία.
Η δεύτερη πιο ισχυρή χώρα του ΝΑΤΟ τίθεται επικεφαλής μιας αντι-ΝΑΤΟ συμμαχίας. Στην οποία μετέχει επίσης μια πυρηνική δύναμη και μια πάμπλουτη χώρα. Και ενώ η Ελλάδα της έχει… δανείσει πυραυλικά συστήματα και στρατιωτικό προσωπικό –που εμπλέκεται στον πόλεμο με το Ιράν– συνομολογεί ότι, αν χρειαστεί, θα σπεύσει σε βοήθεια της χώρας που επιβουλεύεται τον ελληνικό χώρο.
Αν προστεθούν στη συμμαχία η Αίγυπτος και η Λιβύη πάμε για φούντο, ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός ακόμη να εξασφαλίσει μια πρόσκληση στο Οβάλ Γραφείο και ο απερχόμενος πρόεδρος της Γαλλίας προτίθεται να πουλήσει στην Τουρκία τον ίδιο οπλισμό που έχει πουλήσει στην Ελλάδα, ή τα αντίμετρά του, πάμε για φούντο.
Μόνη «φίλη και σύμμαχος» χώρα είναι το κακόφημο Ισραήλ του Νετανιάχου, που παίρνει από την Ελλάδα και δεν δίνει τίποτα, εκτός από όσα πουλάει.
Σε αυτό το σκηνικό, η Τουρκία επιστρέφει κλιμακωτά σε συμπεριφορά παραβιάσεων, προσθέτοντας στην πρόκληση των αμφισβητήσεων και την αμφισβήτηση των ελληνικών χωροθετήσεων για τις ΑΠΕ, ενώ για την ελληνική κυβέρνηση η διαπραγμάτευση για το υποθαλάσσιο ηλεκτρικό καλώδιο εκχωρήθηκε σε… γαλλικές επιχειρήσεις.
Η Ελλάδα προτίθεται να αποσύρει τους «Πάτριοτ» από την Κάρπαθο, με συμφραζόμενα που παραπέμπουν στην υπόδειξη παλαιού υπουργού Εξωτερικών του Τραμπ: «μείωση του στρατιωτικού αποτυπώματος», όπως χαρακτήριζε την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών.
Να κάνουμε ταμείο: ο Τραμπ δεν μιλάει στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο Ερντογάν δεν τηρεί τις συμφωνίες παρά τους κατευνασμούς, ο Μακρόν το παίζει δίπορτο, στον Πούτιν κηρύξαμε πόλεμο και η Φον ντερ Λάιεν θέλει τον πρωθυπουργό μόνο για υποστήριξη στον Ζελένσκι.
Πώς ακριβώς είναι η «διπλωματική απομόνωση»;
Δεν υπάρχουν σχόλια