21 Αυγούστου, 2026
Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε,
Κατά πολύ γνωστότερο είναι το σύνδρομο της Κασσάνδρας που παρότι είχε ακριβείς προβλέψεις δεν γινόταν πιστευτή. Ωστόσο δεν αναφέρομαι σε αυτό, καμία σχέση!
Ο Κάσσανδρος ήταν ένας από τους επιγόνους του Αλεξάνδρου, και συγκεκριμένα αυτός που διέταξε την εκτέλεση της μητέρας του Αλεξάνδρου, δια λιθοβολισμού. Ο ίδιος εξόντωσε εξάλλου κι όλους τους άλλους εξ αίματος βασιλικούς συγγενείς που ζούσαν στην Μακεδονία, όταν ήρθε η ώρα κι ανέλαβε εκεί την εξουσία.
Λεβεντόπαιδο και καλός χαρακτήρας, θα πείτε, αλλά πάντως αυτός ήταν που έθεσε τέρμα στην δυναστεία των Αργεαδών (Φιλίππου, Αλεξάνδρου κλπ) ενώ δημιούργησε δική του δυναστεία, των Αντιπατριδών!
Όταν αιφνιδίως πέθανε ο Αλέξανδρος, η μητέρα του η Ολυμπιάς ήταν ήδη βέβαιη ότι δηλητηριάστηκε από ανθρώπους του Αντίπατρου, που τον είχε αφήσει πίσω στην Μακεδονία σ’ ένα ρόλο άτυπου αντιβασιλέα. Συγκεκριμένα, υποψιαζόταν γι’ αυτό τους γιούς του Αντιπάτρου που ήταν στη συνοδεία του Αλεξάνδρου, δηλαδή τον Ιόλα (οινοχόος) και τον Κάσσανδρο. Άγνωστο είναι το αν ήταν βάσιμες οι υποψίες της γιατί ως γνωστόν, η Ολυμπιάς μιλούσε και με τα πνεύματα.
Έτσι μετά τον θάνατο, ως διάδοχοι βασιλείς του Μεγάλου Αλεξάνδρου βρέθηκαν ένα νεογέννητο (ο γιός του με την Ρωξάνη) κι ένας ηλίθιος (ο ετεροθαλής αδελφός του Φίλιππος ο Αρριδαίος).
Ο αληθινός ισχυρός άνδρας της ομάδας, όπως θα λέγανε και στις σημερινές ΠΑΕ, ήταν ο επιμελητής Περδίκκας. Ήταν ο αρχαιότερος των σωματοφυλάκων, μια παλιοσειρά στρατηγός του Φιλίππου κι από τους λίγους που επιβίωσαν στο πλευρό και του Αλεξάνδρου. Τηρήθηκε δηλαδή η επετηρίς…
Για να αποφύγει τις υπόλοιπες παλιοσειρές, ο Περδίκκας στις κρίσιμες τοποθετήσεις αξιωματούχων προέβη σε «ανανέωση» κι επέλεξε δυο τριαντάρηδες αριστοκράτες, τον Σέλευκο και τον Κάσσανδρο.
Ο μεν Σέλευκος αν και νέος είχε προλάβει να διακριθεί ως ανδρείος μαχητής κι η τοποθέτηση του κρίθηκε ως «αξιοκρατική» αν και τελικώς του βγήκε ξινή του Περδίκκα. Δυο χρόνια μετά, έμελλε να βρει τον θάνατο από το χέρι του ευεργετηθέντος, μέσα στην σκηνή του, μετά από την στρατιωτική αποτυχία του στην προσπάθεια διάβασης του ποταμού Νείλου (εκστρατεία εναντίον του Πτολεμαίου).
Αντιθέτως ο άλλος τριαντάρης, ο Κάσσανδρος, θεωρείτο προφανές «βύσμα». Η τοποθέτηση του οφειλόταν στο γεγονός ότι ο πατέρας του ήταν ο ισχυρός Αντίπατρος, που αν και δεν ήταν παρών στις διαδικασίες διαδοχής στην Βαβυλώνα ωστόσο «κρατούσε» την Μακεδονία και όλο το ευρωπαϊκό τμήμα της Αυτοκρατορίας.
Ο Αρριανός το αποδίδει όλο αυτό πολύ χαρακτηριστικά, γράφοντας πως ο Κάσσανδρος δικαιούτο μεν να παρακάθεται στα δείπνα της ηγεσίας, στο πλευρό του πατέρα του, αλλά όχι και να ανακλίνεται γιατί δεν είχε ακόμη σκοτώσει αγριόχοιρο με τα χέρια του, πράγμα απαραίτητο τότε ως απόδειξη της αρετής της ανδρείας.
Στα χρόνια του Αλεξάνδρου δεν νοείτο η ύπαρξη καταξιωμένου ηγέτη που να διοικεί εκ των μετόπισθεν, όπως επικράτησε αργότερα. Ο ηγέτης, ηγείτο και πρωταγωνιστούσε προσωπικώς στις μάχες όπου συχνά έχανε την ζωή του ή τραυματιζόταν βαριά ή τον έσωζαν τελευταία στιγμή οι αφοσιωμένοι του σωματοφύλακες κοκ.
Λειτουργούσε έτσι η φυσική επιλογή και η μακεδονική αριστοκρατία δεν αναδείκνυε μπουχέσες στην ηγεσία.
Βλέποντας σήμερα διάφορα μειράκια στο ΠΑΣΟΚ να κορδακίζονται ως οιωνεί ηγέτες ενώ δεν έχουν παρουσιάσει ακόμη ικανά κατορθώματα, αποδεικτικά της αξίας τους, θεωρώ ότι ίσως να διαθέτουν παρομοίως περίσσιο θράσος κι εύπορη οικογένεια.
Στο τουρλουμπούκι του ΠΑΣΟΚ τέτοια διαβατήρια «ηγετικότητας» επαρκούνπρος μεγάλη αγαλλίαση του Κυριάκου του λαουρόπληκτου που αισθάνεται ότι δεν έχει τίποτε να φοβηθεί από ένα στράτευμα που την μοίρα του ορίζουν λογής-λογής Κάσσανδροι.
Από την άλλη κι εσείς φέρεστε μάλλον άβουλα, σαν να διατελείτε όμηρος τους. Η σημερινή σας δειλία μετά από κάποια αποτυχία σας (πχ απώλεια β’ θέσης), θα οδηγήσει αυτοί οι θρασείς να είναι οι πρώτοι που θα σας κλωτσάνε για να βγειτε έξω από την Χαριλάου Τρικούπη 50, αν δεν διατάξουν ως νέοι Κάσσανδροι ακόμη και τον λιθοβολισμό σας.
Κι αν βαριέται κανείς να μελετήσει την περίοδο του αρχαίου Game of Thrones των διαδόχων κι επιγόνων του Αλεξάνδρου, ας ρωτήσει τον κ Τσίπρα ποιος τον έπιασε από τον λαιμό στην Κουμουνδρούρου μετά την ήττα του 2023.
Κι έτσι ακόπως θα διδαχθεί από την αιώνια ιστορία διαφόρων σύγχρονων νεαρών Κασσάνδρων για το ήθος εκείνου του παλιού.
Για όλα αυτά, πέραν των όποιων προσωπικων σας ευθυνών, αναγνωρίζω βεβαίως και το βάρος της μοίρας, δεδομένου ότι στο ΠΑΣΟΚ χάθηκαν δύο πλήρεις σειρές «πολλά υποσχόμενων» στελεχών με αποτέλεσμα να αναζητάτε συνεργάτες στην Γενιά του Πολυτεχνείου που είναι όμως άνω των εβδομήκοντα, πλέον.
α) Το 2004 υπήρχε ένα τάγμα ολόκληρο απο στελεχάρες στην σκιά του Αρχιερέως, όπως αποκαλούσε τότε τον Σημίτη ο Καραμανλής ο Ραφηναρεύς. Απέμεινε εξ όλων αυτών μόνον η αειπάρθενος Μιλένα στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ κι αυτή αφού πέρασε απο τα καυδιανά δίκρανα.
Είναι μια διδακτική ιστοριούλα για το τι τύχη περιμένει τους ανθρώπους των «καθεστώτων» όταν αυτά εκπέσουν. Σαν σκιές περιφέρονται στον «άλλο κόσμο».
Όχι τίποτε άλλο αλλά υπάρχουν και σήμερα άνθρωποι που ποντάρουν στον ευρωκυριάκο για διάδοχο…
β) Απο την γενιά του «Γιώργο άλλαξε τα όλα» και δη από τους 40 νεοεκλεγέντες βουλευτές του 2004 απέμεινε στην Βουλή, μόνον μια κι αυτή επέζησε εκτός μαντριού.
Η κ Θεοδώρα Τζάκρη είναι ο σύγχρονος Οδυσσεύς που επιστρέφει στην Ιθάκη. 10 χρόνια Ιλιάδα στο ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ και άλλα 10 στην διαδρομή επιστροφής (Οδύσσεια) + δύο στον Κασσελάκη πασσατέμπο για το διάλειμμα. Πιθανώς να είναι διαφορετικός ο συγγραφεύς των δύο περιόδων, όπως εξάλλου θρυλείται και για τα Ομηρικά Έπη.
Ως Οδυσσεύς πάντως επιστρέφει μόνη, με πνιγμένους τους υπόλοιπους 39 συνταξιδιώτες στους βάλτους των μνημονίων. Αν τους αναζητήσει κανείς θα διαπιστώσει ότι δεν ήταν δα όλοι τους για πνίξιμο απλώς ήταν διπλά άτυχοι.
Απο την μια η ιστορική συγκυρία κι από την άλλη η προτίμηση του ΓΑΠ προς τους δοτούς ή «κηπουρούς» κατά Φλωρίδη, οδήγησε στην διάσωση τινών εξ αυτών όπως οι: Γερουλάνος, Ραγκούσης, Μαριλίζα.
Δυο γενιές χαμένες πίσω, δυστυχώς αν και κάπως έτσι άνοιξε ο δρόμος και για εσάς. Άνοιξε όμως και για μια σειρά ολόκληρη υπερφίαλων τύπων, μερικών δε ακόμη και υπόπτων.
Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά, ευτυχώς γι’ αυτούς δεν υπάρχει σύγχρονος Αρριανός που δεν θα τους επέτρεπε ούτε να πλησιάσουν στα ανάκλιντρα της εξουσίας, προτού καταφέρουν να σκοτώσουν με τα χέρια τους αγριόχοιρο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου