Επιτέλους, μια καλή είδηση. Περίπου 1.725 κωδικοί προϊόντων συμφωνήθηκε ότι γίνονται φθηνότεροι, με τις μειώσεις σε ορισμένα επώνυμα προϊόντα να φτάνουν ακόμη και το 30%. Η κυβέρνηση μπορεί, δικαίως, να το παρουσιάσει ως επιτυχία.

Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα: δεν ζούμε μέσα σε ένα σούπερ μάρκετ.

Οι οικογένειες δεν πληρώνουν μόνο γάλα, μακαρόνια και κρέας. Πληρώνουν νοίκι, ηλεκτρικό ρεύμα, γιατρούς, φάρμακα, φροντιστήρια, παιδεία, μετακινήσεις. Και εκεί η κυβερνητική εικόνα της «κανονικότητας» αρχίζει να καταρρέει.

Όταν τέσσερα στα δέκα νοικοκυριά ξεμένουν από χρήματα δέκα ημέρες πριν τελειώσει ο μήνας, μια μείωση 7% σε ορισμένα προϊόντα δεν συνιστά οικονομική σωτηρία.

Γιατί η μεγάλη αφαίμαξη γίνεται αλλού.

Με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο γενικός πληθωρισμός ήταν 5,1% το 2021, 7,2% το 2022, 3,5% το 2023, 2,6% το 2024 και 2,6% το 2025.

Διαβάστε: ΕΛΣΤΑΤ / Στο 3,4% ο πληθωρισμός τον Ιούλιο – Αυξήσεις σε τρόφιμα και καύσιμα

Οι αυξήσεις αυτές δεν προστίθενται απλώς, αλλά συσσωρεύονται: σε πέντε χρόνια το γενικό επίπεδο τιμών αυξήθηκε περίπου 22,8%.

Άρα, ακόμη και μια μείωση 7% σήμερα στους συγκεκριμένους κωδικούς δεν επιστρέφει τις τιμές εκεί που βρίσκονταν πριν από την πληθωριστική έκρηξη. Για να το πούμε απλά: ένα προϊόν που κόστιζε 100 ευρώ πριν από πέντε χρόνια, με τη σωρευτική επίδραση του πληθωρισμού θα κόστιζε σήμερα περίπου 123 ευρώ.

Μια μείωση 7% θα το πήγαινε περίπου στα 114,5 ευρώ. Δηλαδή, ακόμη και μετά τη μείωση, θα παρέμενε περίπου 14,5% ακριβότερο από την αρχική του τιμή. Και μιλάμε για τον γενικό πληθωρισμό· σε βασικές κατηγορίες, όπως τα τρόφιμα, οι αυξήσεις ήταν ακόμη μεγαλύτερες.

Η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει δείκτη 133,3 για τη διατροφή και τα μη αλκοολούχα ποτά το 2025 με βάση το 2020=100, δηλαδή περίπου 33% υψηλότερο επίπεδο τιμών από το 2020.

Ο καταναλωτής έχει ήδη χάσει περίπου 23% αγοραστικής δύναμης ως προς το γενικό επίπεδο τιμών, ενώ οι σημερινές μειώσεις αφορούν μόνο ένα μέρος των προϊόντων.

Στην Ελλάδα πληρώνουμε φόρους για δημόσια παιδεία και, επειδή αυτή δεν επαρκεί, πληρώνουμε ξανά φροντιστήρια και ιδιωτικές υπηρεσίες εκπαίδευσης. Τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούν για την εκπαίδευση υπερδιπλάσιο ποσοστό από τον μέσο όρο της ΕΕ.

Διαβάστε: Eurostat / Στον «πάτο» η Ελλάδα στις κρατικές δαπάνες για την Παιδεία

Πληρώνουμε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές για δημόσια υγεία και στη συνέχεια πληρώνουμε ξανά από την τσέπη μας. Το 34,3% της συνολικής δαπάνης υγείας στην Ελλάδα προέρχεται από τα νοικοκυριά, έναντι 14,9% στην ΕΕ.

Διαβάστε: ΕΛΣΤΑΤ / Η δημόσια υγεία γίνεται σταδιακά ιδιωτική – Υπερεπάρκεια γιατρών στην χώρα, υποστελέχωση στο ΕΣΥ

Και μετά πληρώνουμε το νοίκι και το ρεύμα. Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο στεγαστικό κόστος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ το 28,9% του πληθυσμού διαθέτει πάνω από το 40% του εισοδήματός του για τη στέγαση.

Αυτό είναι το πραγματικό σκάνδαλο της ακρίβειας: δεν μας παίρνουν τα λεφτά μόνο στο ταμείο του σούπερ μάρκετ. Μας τα παίρνουν πριν καν φτάσουμε εκεί.

Και υπάρχει κάτι ακόμη πιο εξοργιστικό. Το κράτος φορολογεί τους πολίτες για να τους παρέχει βασικές υπηρεσίες και, όταν δεν τις παρέχει επαρκώς, τους αναγκάζει να τις αγοράσουν ξανά από την ιδιωτική αγορά.

Διπλή πληρωμή.

Γι’ αυτό οι μειώσεις στα σούπερ μάρκετ, όσο καλοδεχούμενες κι αν είναι, αν τελικά εφαρμοστούν δεν μπορούν να αποτελούν άλλοθι για την κυβερνητική πολιτική. Ούτε μπορούν να βαφτίζονται «μέτρα κατά της ακρίβειας» όταν το κόστος ζωής εξακολουθεί να συνθλίβει τα εισοδήματα.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο πόσο κοστίζει το καλάθι. Είναι πόσο άδειο μένει το πορτοφόλι αφού πληρωθούν όλα τα υπόλοιπα.

tvxs.gr