Οι «πρόθυμοι» θα πάρουν την κυβέρνηση στον λαιμό τους, ο… τουρίστας Τζιτζικώστας, η αποτυχία με την ευλογιά, τα μηνύματα του Αλέξη και η ομολογία για την Κυψέλη
24.09.202606:15
Το μεγαλύτερο πρόβλημα των κυβερνήσεων, ειδικά των κυβερνήσεων που είναι πολλά χρόνια στην εξουσία, αποδεικνύονται οι… «πρόθυμοι». Κάποιοι τους λένε «κόλακες», αλλά νομίζω ότι αδικούμε την… «τέχνη» της κολακείας! Εδώ πρόκειται για εντελώς γλοιώδη προσπάθεια να δικαιολογηθούν τα πάντα. Για αστείρευτη και ασυγκράτητη διαθεσιμότητα να επαινεθούν κινήσεις της κυβέρνησης, ακόμα κι αν είναι καταφανώς λάθος.
Και φοβάμαι ότι, περισσότερο κι από αυτούς που κάνουν το λάθος, είναι εκείνοι που το αποδέχονται ως θέσφατο, το δικαιολογούν με ακαταπόνητη ευρηματικότητα και δεν κρατάνε ούτε μία πισινή.
Γιατί τα λέω όλα αυτά;
Διότι βλέπω τη συζήτηση για τα καύσιμα –και την ακρίβεια με τα καρτέλ στα σούπερ μάρκετ, αλλά και την υποκρισία με τις τράπεζες– και διαπιστώνω ότι οι «πρόθυμοι» υποστηρικτές της κυβερνητικής ακινησίας θα την πάρουν στον λαιμό τους την κυβέρνηση.
Εδώ η μισή Ευρώπη έχει ήδη κάνει πράγματα, χωρίς να περιμένει κάποια… ΕΕ να αποφασίσει ή να εγκρίνει, και εμείς, που έχουμε όλα τα περιθώρια, καθόμαστε και τα κοιτάμε. Και εντάξει, μία κυβέρνηση μπορεί να κάνει ένα λάθος στον υπολογισμό και να πιστεύει ότι όλα διορθώνονται, καίτοι η κοινωνία είναι στα κάγκελα.
Οι άλλοι τι ζητωκραυγάζουν και αποθεώνουν ακριβώς;
- Ακόμα και βουλευτές της ΝΔ έχουν ξεσηκωθεί για να υπάρξουν μέτρα. Μήπως ήρθε η ώρα, λοιπόν; Και μιλάμε για γενναία μέτρα, όχι όταν πάει το πετρέλαιο κίνησης στα 3 ευρώ και της θέρμανσης στα 2.
- Με την ευκαιρία, δεν μπορώ να μη σχολιάσω και έναν πίνακα που κυκλοφόρησε ο Άκης Σκέρτσος. Ο οποίος άφησε τα Excel και σκαρώνει πίνακες με το AI. Τι έκανε ο αθεόφοβος; Έκανε έναν συγκριτικό πίνακα της Ελλάδας με τη Γερμανία και ευθαρσώς υποστήριζε ότι πάμε καλύτερα από τους Γερμανούς.
Δεν ξέρω αν είναι να θυμώνει κανείς ή απλά να… κατανοεί.
Ανυπαρξία
Κατά έναν όχι και τόσο περίεργο τρόπο, οι Βρυξέλλες (ευρωπαϊκά όργανα κ.λπ.), η Αθήνα (κυβέρνηση και όχι μόνο) και η… Θεσσαλονίκη (για προφανείς λόγους) έχουν την ίδια άποψη για το φαινόμενο «ο ανύπαρκτος Επίτροπος».
Ήτοι, είναι κοινός τόπος πλέον πως ο Απόστολος Τζιτζικώστας είναι σαν… τουρίστας στην Κομισιόν – και αυτό δεν έχει καμία σχέση με το χαρτοφυλάκιό του, που περιλαμβάνει και τον Τουρισμό, πέρα από τις Μεταφορές.
Πλήρης απογοήτευση για την άτονη και «άνοστη» παρουσία του μέχρι τώρα.
Σε τέτοιο βαθμό, μάλιστα, που κάποιοι στο Μαξίμου και την κυβέρνηση αναλογίζονται ότι, εάν ο Μητσοτάκης είχε αποδεχθεί την ιδέα να προτείνει στον Αντώνη Σαμαρά να πάει στην Επιτροπή, και δραστήριο Επίτροπο θα είχαμε τώρα και δεν θα υπήρχε αυτός ο πονοκέφαλος για το κόμμα του Μεσσήνιου.
Αφήστε που δεν θα προκαλούνταν κι αυτός ο κακός χαμός στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας που βιώνουν οι πολίτες στην περιοχή – τον οποίο χαμό προκάλεσε, με όλες του τις δυνάμεις και τις επιλογές του φεύγοντας, ο ίδιος ο Τζιτζικώστας.
Χύθηκε η καρδάρα ανάμεσα σε Χατζηδάκη – Σχοινά – Σιγάλα
Τρέχουν και δεν φτάνουν για την κρίση στην κτηνοτροφία –ευλογιά, βλέπετε– στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Το «Ανάπτυξης» μόνο κατ’ ευφημισμό πρέπει να το χρησιμοποιούμε.
Όλη τη στρατηγική για την αντιμετώπιση της ευλογιάς στα αιγοπρόβατα την είχε αναλάβει, ως επικεφαλής σχετικής ομάδας, ο Νίκος Σιγάλας.
Και είδαμε τα αποτελέσματα της μεγάλης επιτυχίας: η φέτα εκτοξεύτηκε και οι κτηνοτρόφοι είναι στα κάγκελα.
Ο Σι-γά-λας τα πήγε «περίφημα»: και… σιγά (πολύ σιγά) και ξεμείναμε από… «-γάλα».
- Το ερώτημα είναι γιατί του εμπιστεύτηκαν από την κυβέρνηση –διότι δεν είναι μόνο το υπουργείο, αλλά και η Αντιπροεδρία– ένα τόσο ευαίσθητο θέμα, για το οποίο δεν είχε μάλλον την παραμικρή ιδέα. Και τι έκαναν ο Μαργαρίτης Σχοινάς και ο Κωστής Χατζηδάκης; Τον παρακολουθούσαν να αφήνει την κρίση να εξελίσσεται.
Μπράβο και στους δύο…
Τα μηνύματα του Αλέξη
Βλέποντας τον Αλέξη Τσίπρα χθες στον ΣΚΑΪ και ανεξάρτητα από συμφωνίες ή διαφωνίες επί των λεγομένων του, διέκρινα μία αρκετά συνεκτική, «κεντημένη» αφηγηματικά και, όπως πάντα, επικοινωνιακή παρουσία. Υπό την έννοια ότι τα μηνύματα που ήθελε να περάσει, τα πέρασε με εύληπτο τρόπο στους ακροατές.
Και πέρασε πολλά μηνύματα, τα οποία χρήζουν και προσοχής και μελέτης:
1. Είπε λογικά πράγματα για τα καύσιμα και την ακρίβεια, καταθέτοντας συγκεκριμένες ιδέες για μέτρα – θα ήταν χρήσιμο ακόμα και στην κυβέρνηση να μην τα προσπεράσει.
2. Έθεσε το δίλημμα που έχει μία βάση, έστω κι αν το ΠΑΣΟΚ εξεγείρεται: «Ή εμείς ή κανείς». Αν, μάλιστα, δεν το απαντήσει γρήγορα το ΠΑΣΟΚ, που όντως είχε μία τριετία όλο το γήπεδο δικό του, χωρίς να βάλει τα γκολ που έπρεπε, θα λήξει άδοξα οποιαδήποτε υποψία μάχης για τη δεύτερη θέση.
3. Περιέγραψε έναν ρεαλιστικό «οδικό χάρτη» εκλογικών στόχων: «Είμαι δεύτερος, εκτιμώ ότι με τον Σαμαρά θα μειώσω τη διαφορά από τη ΝΔ, θα βάλω το διακύβευμα ότι η χώρα έχει ανάγκη από ένα ισχυρό δίπολο, ό,τι πιάσω στις πρώτες εκλογές θα επιδιώξω συνεργασίες στη βάση του προγράμματός μου και θα δώσω ρέστα στις δεύτερες».
4. Και ένα τελευταίο, που το παρατήρησε δεξιός παράγοντας: «Δεν τρομάζει πλέον τον κεντρώο ψηφοφόρο, είναι ένας “άλλος” Τσίπρας».
- Το πρόβλημα, βέβαια, με τον Τσίπρα είναι ότι, ενώ ο ίδιος τα «λέει», οι δικοί του δεν…! Δεν τραβάνε και πρέπει να βγαίνει ο ίδιος να μαζεύει τις γκάφες και να επιβάλλει το στίγμα.
Αλλά δεν μπορεί να πάει έτσι μέχρι τις εκλογές.
Η Κυψέλη και το Μετρό είναι πλέον πολιτικό πρόβλημα
Έγινε χθες η έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Αθήνας για τις ζημιές στα κτίρια της Κυψέλης από τα έργα του Μετρό, με τον Δήμο να ζητά σαφείς απαντήσεις για την ασφάλεια των κατοίκων και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης, ενώ αναμένονται οι πραγματογνωμοσύνες του ΤΕΕ.
Και όσο περνούν οι ημέρες, τόσο δυσκολότερο γίνεται να χαθεί η ουσία μέσα στις τεχνικές λεπτομέρειες. Η πολιτική ερώτηση είναι πλέον απλούστατη: μπορεί κάποιος να πει στους ανθρώπους που μένουν εκεί, χωρίς αστερίσκους, ότι τα σπίτια τους είναι ασφαλή;
Μέχρι να υπάρξει τεκμηριωμένη απάντηση, καμία επικοινωνιακή διαχείριση δεν αρκεί.
Ο υφυπουργός Νίκος Ταχιάος εκμυστηρεύτηκε από μικροφώνου ότι για το πρόβλημα τον ενημέρωσε και του έκρουσε το καμπανάκι ο Χάρης Δούκας τον Ιούλιο. Δηλαδή όχι η εταιρεία του Μετρό και η διοίκησή της.
- Έχω την αίσθηση ότι τα πράγματα θα γίνουν πολύ σοβαρά. Ειδικά για κάποιους, ίσως γίνουν ακόμα πιο σοβαρά.
Ο Αθανασόπουλος έφερε τη Hg στην Ελλάδα
Ένα deal που συζητιέται πολύ στην αγορά έχει την υπογραφή του Ανδρέα Αθανασόπουλου. Η Hg μπαίνει στην Entersoftone, αποκτώντας το 70%, σε μια συμφωνία που αποτιμά την εταιρεία κοντά στο 1 δισ. ευρώ. Και το ενδιαφέρον είναι ότι η Olympia Group δεν παίρνει τα κέρδη της και φεύγει. Παραμένει στο παιχνίδι, μαζί με την Imker και τη διοίκηση υπό τον Αντώνη Κοτζαμανίδη, κρατώντας συμμετοχή στην επόμενη ημέρα.
Ο Αθανασόπουλος χρειάστηκε περίπου μία δεκαετία, από την πρώτη επένδυση στη SoftOne, για να φτάσει μέχρι εδώ. Και τώρα στέλνει στην αγορά ένα μήνυμα που έχει τη σημασία του: τα μεγάλα ξένα funds δεν αγοράζουν ιστορίες, αλλά αριθμούς και επιδόσεις. Και η Entersoftone, όπως φαίνεται, τους είχε.
Οι τραπεζίτες πέρασαν από «ανάκριση» στο Λονδίνο
Μπορεί οι ελληνικές τράπεζες να έχουν αφήσει πίσω τα δύσκολα χρόνια, αλλά στο Λονδίνο οι ξένοι επενδυτές δεν μοιράζουν εύκολα συγχαρητήρια. Στο συνέδριο της Bank of America, οι διοικήσεις των τεσσάρων συστημικών τραπεζών βρέθηκαν απέναντι σε αναλυτές που ήθελαν συγκεκριμένες απαντήσεις για την επόμενη ημέρα.
Στο τραπέζι μπήκαν οι χορηγήσεις μετά το Ταμείο Ανάκαμψης, τα έσοδα από προμήθειες, το wealth management, οι ασφάλειες, τα επιτοκιακά περιθώρια, αλλά και οι επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη. Οι Βασίλης Ψάλτης, Φωκίων Καραβίας, Παύλος Μυλωνάς και Χρήστος Μεγάλου έχουν πλέον μπροστά τους ένα διαφορετικό στοίχημα: να πείσουν ότι οι υψηλές επιδόσεις των τραπεζών μπορούν να έχουν διάρκεια και μετά το RRF.
«Μάχη» ενοικιαστών για ένα μικρό διαμέρισμα έως 600 ευρώ στην Αθήνα
Στην ενοικίαση και όχι τόσο στην αγορά εμφανίζεται η μεγαλύτερη πίεση στα ακίνητα, σε ό,τι αφορά τη διαφορά μεταξύ ελλιπούς προσφοράς και πλεονάζουσας ζήτησης στην εγχώρια κτηματαγορά, σύμφωνα με στοιχεία της Spitogatos. Μάλιστα, η πίεση αυτή αυξάνεται στα ενοίκια που έχουν «ταβάνι» τα 600 ευρώ, αλλά και στα ακίνητα που είναι σχετικά μικρότερα σε τετραγωνικά.
Με απλά λόγια, όπου υπάρχουν σχετικά μικρά διαμερίσματα που νοικιάζονται έως 600 ευρώ, ειδικά στην Αθήνα, γίνεται πραγματική μάχη μεταξύ των ενοικιαστών για το ποιος θα τα «αρπάξει» πρώτος. Βέβαια, πρόκειται για τη μειοψηφία, καθώς τα περισσότερα σπίτια στην Αθήνα σήμερα νοικιάζονται για αρκετά περισσότερα χρήματα, κάνοντας την εύρεση ενός προσιτού ενοικίου πραγματικό σταυρόλεξο και μάλιστα για… δυνατούς λύτες.
Δεν υπάρχουν σχόλια