Κώστας Αχ. Καραμανλής: Ρίγη
O πρώην υπουργός Μεταφορών Κώστας Αχ. Καραμανλής μάλλον έχει χάσει τον ύπνο του περισσότερο από τον Τριαντόπουλο...
Μετά τους καταδικασθέντες Γιώργο Παπακωνσταντίνου του ΠΑΣΟΚ και Νίκο Παππά του ΣΥΡΙΖΑ, στο εδώλιο Ειδικού Δικαστηρίου θα καθίσει και ένας —έστω υφυπουργός— από τη ΝΔ.
Τριάμισι και πλέον έτη μετά την τραγωδία στα Τέμπη, το αμετάκλητο παραπεμπτικό βούλευμα που εξέδωσε το Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου για τον Χρήστο Τριαντόπουλο —και όσους συμπαρασύρει— είναι ευκρινές:
– Πήγε στον τόπο της σύγκρουσης, χωρίς εξουσιοδότηση από τις δικαστικές αρχές, με πρόθεση την αλλοίωση του χώρου. Και το… κατάφερε —καθ’ υπέρβαση των καθηκόντων του, που επέβαλαν να αποτρέψει αντίστοιχες ενέργειες.
Δια της αυθαιρεσίας του, αλλοίωσε τον τόπο του «δυστυχήματος – εγκλήματος» – με σκοπό να δυσχεράνει «τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων». Πρόκειται για «αθέμιτη επέμβαση στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα».
Αυτά, προς βλάβη του κράτους και της Δικαιοσύνης —που στερήθηκε την «έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων»— πριν καν εντοπιστούν «όλες οι σοροί των θυμάτων, ανάμεσα στα οποία υπήρχαν και αγνοούμενοι».
Η περιγραφή από τους ανώτατους δικαστικούς φτάνει ως ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, για τον τόπο μεταφοράς των «μπαζών» και μπαζώνει όσους είχαν αμφισβητήσει ότι υπήρξε μπάζωμα. Τα υπόλοιπα ενώπιον του Δικαστηρίου και του ακροατηρίου του.
Αυτό που δεν έχει επισημανθεί ακόμη είναι ότι το βούλευμα αντιστρέφει την αντιστροφή της αφήγησης που επέβαλε η κυβέρνηση Μητσοτάκη για όσα συνέβησαν μετά τη σύγκρουση των τρένων.
Έτσι δίνει πραγματικές —δηλαδή τρομακτικές— διαστάσεις στις καταγγελίες συγγενών, για μέλη θυμάτων που χάθηκαν μαζί με τα μπάζα, φέρετρα που τους παραδόθηκαν κλειστά -με ενδεχόμενη «συναρμολόγηση» οστών και σάρκας από διαφορετικά πρόσωπα- για απουσία τοξικολογικών εξετάσεων και άλλες συνταρακτικές παραλείψεις, που ήδη υπάρχουν στη δικογραφία και συμπληρώνονται διαρκούσης της δίκης…
Αυτά αφορούν το μετά. Υπάρχουν δύο σκέλη ακόμη —των οποίων η έρευνα εξελίσσεται— αν και ο όρος «σέρνεται» θα ήταν ακριβέστερος. Το ένα αφορά τις συνθήκες μη υλοποίησης —με άλλα λόγια: διασπάθισης— των πόρων από τη διαβόητη ελληνοκοινοτική σύμβαση για την αναβάθμιση του ελληνικού τρένου.
Η υπόθεση παραμένει μετέωρη, παρ’ όσα ακολούθησαν το εθνικό δράμα των 57 νεκρών, τις αποκαλύψεις για αμέλειες της διαχειρίστριας εταιρείας και του κράτους —που επιχείρησε πρόσφατα, δια του αρμόδιου υπουργού, να δημιουργήσει την ψευδή εντύπωση ότι τουλάχιστον στην ασφάλεια όλα πλέον λειτουργούν κανονικά.
Το άλλο σκέλος εξακολουθεί να περιβάλλεται με μυστήριο: τι ακριβώς συνέβη εκείνο το βράδυ και τι ακριβώς μετέφερε η εμπορική αμαξοστοιχία;
Για το πρώτο σκέλος του ερωτήματος υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να δώσει απαντήσεις η εξελισσόμενη δίκη, έστω μετά από… χρόνια.
Για το δεύτερο σκέλος όμως, παραδόξως, η δικογραφία είναι πάμφτωχη. Σαν να μην υπήρξε το μανιτάρι της πυρόσφαιρας που είδαν όλοι —και το ενδεχόμενο να πρόσθεσε θύματα από φωτιά, σε όσα είχε προκαλέσει η βία της σύγκρουσης.
Η απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου αφορά μια συγκεκριμένη δράση ενός συγκεκριμένου πολιτικού, αλλά εκ των πραγμάτων κλονίζει την επιμονή της κυβέρνησης να πλειοδοτεί υπέρ της καύσης «ελαίων σιλικόνης». Eξορκίζοντας απόψεις για άλλες ουσίες, ως απότοκες θεωριών συνωμοσίας.
Στον απόηχο της απόφασης του Συμβουλίου, υπάρχει κάποιος για τον οποίο ο λογικός κλονισμός μεταβολίζεται σε προσωπικά ρίγη: ο πρώην υπουργός Μεταφορών Κώστας Αχ. Καραμανλής μάλλον έχει χάσει τον ύπνο του περισσότερο από τον Τριαντόπουλο…
Δεν υπάρχουν σχόλια