«ΑΛΛΑ ΚΟΛΠΑ» ΣΤΟΝ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟ: ΤΟ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ ΕΓΙΝΕ… ΤΗΛΕΪΑΤΡΕΙΟ! 363.320 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ «ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ» ΠΟΥ ΖΗΤΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ
Από το πολυσυζητημένο ασθενοφόρο-σακαράκα των 35.000 ευρώ στη νέα πολυετή δαπάνη των 363.320 ευρώ - Θα μεταφέρει ασθενείς ή θα μετρά βιοδείκτες; Ποιο όχημα θα χρησιμοποιηθεί; Και ποιος αποφάσισε ότι αυτή είναι η προτεραιότητα μιας πόλης με σοβαρές υγειονομικές ανάγκες;
«Άλλα κόλπα, αγόρι μου… Άλλα κόλπα!»
Υπάρχουν βράδια που η κούραση νικά τη δημιουργικότητα. Ο κειμενογράφος μένει ανοιχτός, ο κέρσορας αναβοσβήνει επίμονα, μα το μυαλό αρνείται πεισματικά να συνεργαστεί. Τις ώρες εκείνες, όταν οι λέξεις δεν έρχονται, καταφεύγω σε μια παλιά συνήθεια: ταξιδεύω νοερά στο παρελθόν μέσα από παλιές τηλεοπτικές εκπομπές. Εκείνες που μύριζαν μια άλλη εποχή, πιο αθώα, πιο ανθρώπινη. Ίσως η νοσταλγία να παίζει τα δικά της παιχνίδια, γλυκαίνοντας τις αναμνήσεις και σβήνοντας τις ασχήμιες.
Εκείνο το βράδυ, το ένα βίντεο έφερε το άλλο. Κι εκεί, ανάμεσα σε θραύσματα μνήμης, έπεσα πάνω στα θρυλικά «Άλλα Κόλπα» του αξέχαστου Βλάσση Μπονάτσου. Ατίθασος, αυθόρμητος, με εκείνο το σκανταλιάρικο βλέμμα, και τη χαρακτηριστική φωνή. Και η ατάκα του, που με συνόδευσε σε όλη μου τη ζωή: «Άλλα κόλπα, αγόρι μου! Άλλα κόλπα!». Κάθε φορά που συναντούσα κάτι παράλογο, κάτι τόσο εξωφρενικό που δυσκολευόμουν να πιστέψω, η φωνή του αντηχούσε στο μυαλό μου.
Με πήρε ο ύπνος στον καναπέ. Και το υποσυνείδητο ανέλαβε δράση. Τι παράξενο πράγμα η γεωγραφία των ονείρων! Πρόσωπα, φόβοι και καθημερινά άγχη συμπλέκονται σε ένα αλλόκοτο σκηνικό, όπου τίποτα δεν χρειάζεται εξήγηση. Είδα πολλά όνειρα εκείνη τη νύχτα. Άλλα αστεία, άλλα αγχωτικά. Όλα, όμως, είχαν το ίδιο φινάλε: τον Βλάσση Μπονάτσο να εμφανίζεται από το πουθενά, να με κοιτά κατάματα και να μου φωνάζει με εκείνο το πονηρό χαμόγελο: «ΑΛΛΑ ΚΟΛΠΑ, ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ! ΑΛΛΑ ΚΟΛΠΑ!».
Ξύπνησα χαμογελώντας. Έφτιαξα έναν καφέ και κάθισα ξανά μπροστά στην οθόνη, για να κάνω αυτό που κάνω πάντα: να ψάξω δημόσιες συμβάσεις και δαπάνες. Να διαβάσω έγγραφα, να συγκρίνω αριθμούς, να θέσω ερωτήματα για το δημόσιο χρήμα.
Κι εκεί, ανοίγοντας τη «Διαύγεια», πάγωσα. Μια απόφαση του Δήμου Ασπροπύργου. Ένας λογαριασμός 363.320 ευρώ για τη λειτουργία δημοτικού ασθενοφόρου με υπηρεσίες τηλεϊατρικής.
Διάβασα τον τίτλο. Κοίταξα το ποσό. Και τότε, μέσα στην απόλυτη ησυχία του δωματίου, άκουσα ξανά εκείνη τη γνώριμη, βραχνή φωνή: «ΑΛΛΑ ΚΟΛΠΑ, ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ! ΑΛΛΑ ΚΟΛΠΑ!».
Μόνο που αυτή τη φορά δεν ήταν όνειρο. Ήταν μια πραγματική διοικητική απόφαση, με πραγματικούς αριθμούς και δημόσιο χρήμα...
Τηλεϊατρική από ασθενοφόρο!
Σε μια εποχή που οι Ασπροπύργιοι χάνουν όχι ώρες, αλλά ολόκληρες ημέρες από τη ζωή τους, προσπαθώντας να φτάσουν με τα λεωφορεία στα εφημερεύοντα νοσοκομεία. Σε μια πόλη όπου οι δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας υπολειτουργούν, με τις διαθέσιμες υπηρεσίες να περιορίζονται, πολλές φορές, σε μια απλή μέτρηση σακχάρου ή αρτηριακής πίεσης. Σε μια περίοδο που η ακρίβεια γονατίζει τα νοικοκυριά, οι οικογένειες μετρούν ακόμη και το τελευταίο ευρώ και η πρόσβαση σε γιατρό έχει μετατραπεί για πολλούς συμπολίτες μας σε καθημερινή ταλαιπωρία !!!
Και αναρωτιόμαστε: Δεν θα ήταν προτιμότερο, πριν αρχίσουμε να μιλάμε για τηλεϊατρική και ψηφιακές καινοτομίες, να εξασφαλίσουμε πρώτα ότι ο δημότης θα μπορεί να εξετάζεται από έναν πραγματικό γιατρό, στην ίδια του την πόλη, σε μια σωστά οργανωμένη και εξοπλισμένη δομή υγείας, με τα απαραίτητα ιατρικά μηχανήματα για ουσιαστική διάγνωση και περίθαλψη; Γιατί, κακά τα ψέματα, η μέτρηση της πίεσης και του σακχάρου δεν μπορεί να αποτελεί το αποκορύφωμα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας μιας ολόκληρης πόλης.
Ας δούμε, όμως, τι ακριβώς συμβαίνει. Ας περάσουμε κι αυτή την είδηση από το φίλτρο της κριτικής μας σκέψης, αρνούμενοι να την καταπιούμε αμάσητη, σαν χάπατα. Αυτή τη φορά, λοιπόν, προλαβαίνουμε τις ανακοινώσεις και ξεκινάμε από εκεί που θα έπρεπε να ξεκινούν όλοι: από τα επίσημα έγγραφα, τους αριθμούς και τα πραγματικά ερωτήματα.
Η απόφαση που προκαλεί ίλιγγο
Στις 8 Οκτωβρίου 2026 δημοσιεύθηκε στη «Διαύγεια» η υπ' αριθ. 2318/2026 απόφαση του Δημάρχου Ασπροπύργου, Ιωάννη Ηλία, με ΑΔΑ ΑΔΑ 9ΗΟ7ΩΨΝ-Ζ05 .
Το αντικείμενό της αναφέρεται χαρακτηριστικά ως:
«ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟΥ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ ΜΕ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΗΛΕΪΑΤΡΙΚΗΣ».
Το συνολικό ποσό ανέρχεται σε 363.320 ευρώ και κατανέμεται ως εξής:
2026: 60.553,34 ευρώ
2027: 302.766,66 ευρώ
Τα χρήματα προβλέπεται να προέλθουν από τον τακτικό προϋπολογισμό του Δήμου. Από την τσέπη των δημοτών, επί τω λαικώ.
Η απόφαση παραπέμπει στην υπ' αριθ. 8/2026 μελέτη της Διεύθυνσης Κοινωνικής Προστασίας, χωρίς όμως να περιλαμβάνει την αναλυτική περιγραφή των υπηρεσιών, την κοστολόγηση ανά κατηγορία, τη στελέχωση ή τον τρόπο λειτουργίας.
Πρόκειται για έγκριση πολυετούς δαπάνης και δέσμευση πιστώσεων ύψους 363.320 ευρώ, όχι για χρήματα που έχουν ήδη αποδεδειγμένα καταβληθεί. Είναι, όμως, το πρώτο βήμα μιας διαδικασίας που οδηγεί σε συμβάσεις και πληρωμές. Και επειδή ο έλεγχος του δημόσιου χρήματος πρέπει να γίνεται πριν αδειάσει το ταμείο, όχι κατόπιν εορτής, θέτουμε τα ερωτήματά μας από τώρα.
Τι ακριβώς πρόκειται ρε παιδιά να αγοράσει ο δημότης του Ασπροπύργου με 363.320 ευρώ;
Από τη «σακαράκα» στην ψηφιακή ιατρική!
Θυμάστε, αλήθεια, το περίφημο ασθενοφόρο;
Εκείνο που παραδόθηκε μετά βαΐων και κλάδων, παρουσία κυβερνητικών στελεχών, βουλευτών και φωτογραφικών μηχανών; Και τους «έκραξαν» στα κοινωνικά δίκτυα, δημόσια, αλλά και στα καφενεία, υπόγεια, όχι μόνο οι «συμμορίτες της μιζέριας», αλλά και οι δεξιοί !
Εκείνο που προκάλεσε τόσο έντονες αντιδράσεις για την εξόφθαλμη παλαιότητα και φθορά του, ώστε, σύμφωνα με όσα μεταφέρθηκαν ανεπίσημα, ακόμη και οι πιο φανατικοί υποστηρικτές της εξουσίας, το κορόιδευαν ακόμη και στην αγορά της πόλης;
Το φιάσκο που ζητά εξηγήσεις: Ασθενοφόρο, Διαύγεια και δημόσιο χρήμα
Εκείνο που υποτίθεται πως θα μας παραχωρούνταν δωρεάν, αλλά τελικά το «δωρεάν» αποδείχθηκε πως είχε και τον λογαριασμό του! 35.000 ευρώ για μόλις τρεις μήνες παροχής υπηρεσιών, με ξεχωριστή απόφαση στη «Διαύγεια» και σοβαρά ερωτήματα για την επάνδρωσή του. Μια υπόθεση που ο ΓΑΤΟΣ είχε ήδη αναδείξει σε εκτενές ρεπορτάζ, επισημαίνοντας τις αναντιστοιχίες μεταξύ των επίσημων διοικητικών εγγράφων και των δημοτικών ανακοινώσεων.
Αυτό το ασθενοφόρο πρόκειται τώρα να χρησιμοποιηθεί και για τηλεϊατρική;
Πρώτα τα 363.320 ευρώ και μετά η μελέτη;
Εδώ, όμως, εντοπίζουμε κάτι που προκαλεί εύλογα ερωτήματα! Στις 8 Οκτωβρίου 2026 καταγράφεται στη Διαύγεια η δέσμευση της δαπάνης, ενώ η τεχνική μελέτη 8/2026 φέρει ημερομηνία 9 Οκτωβρίου 2026.
Δηλαδή, πρώτα αποφασίστηκε το ποσό και μετά ολοκληρώθηκε η τεχνική μελέτη;
Δεν θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίστροφο; Πρώτα να καταγράφονται οι ανάγκες, έπειτα να προσδιορίζονται οι υπηρεσίες και, τέλος, να υπολογίζεται το απαιτούμενο ποσό;
Η μελέτη προβλέπει 201.800 ευρώ για προσωπικό, 13.200 για εξοπλισμό, 30.000 για τηλεϊατρική και 48.000 για μίσθωση ασθενοφόρου, πλέον ΦΠΑ.
Τέσσερα ερωτήματα παραμένουν:
Γιατί προηγείται χρονικά η δέσμευση της δαπάνης από τη χρονολογημένη τεχνική μελέτη;
Γιατί επιλέγεται μίσθωση ασθενοφόρου αντί αγοράς; Υπάρχει συγκριτική οικονομική μελέτη;
Εάν πρόκειται να πραγματοποιεί και προγραμματισμένες εξετάσεις δημοτών, ποιος θα αναλαμβάνει τα επείγοντα περιστατικά όσο το ασθενοφόρο θα είναι απασχολημένο; Υπάρχει δεύτερο όχημα; Και γιατί να μη γίνονται αυτές οι εξετάσεις σε μια οργανωμένη δημοτική δομή υγείας;
Υπάρχει τεκμηριωμένη αξιολόγηση υγειονομικών αναγκών που να αποδεικνύει ότι αυτή είναι η ενδεδειγμένη προτεραιότητα για τον Ασπρόπυργο;
Γιατί, κύριοι, πρώτα προσδιορίζουμε τις ανάγκες και μετά υπολογίζουμε το κόστος. Όχι το αντίστροφο!
Και επειδή εδώ μιλάμε για ανθρώπινες ζωές και δημόσιο χρήμα, οι απαντήσεις δεν αποτελούν πολυτέλεια. Αποτελούν υποχρέωση λογοδοσίας.
Από τη «δωρεάν σακαράκα» στην τηλεϊατρική: Άλλα κόλπα με τους λογαριασμούς;
Τον Ιούλιο μάς παρουσίασαν ένα ασθενοφόρο που υποτίθεται ότι παραχωρήθηκε δωρεάν. Στη συνέχεια πληροφορηθήκαμε ότι η τρίμηνη παροχή υπηρεσιών συνοδευόταν από δαπάνη 35.000 ευρώ. Και τώρα, λίγους μήνες αργότερα, εμφανίζεται μια νέα πολυετής δαπάνη 363.320 ευρώ, για λειτουργία δημοτικού ασθενοφόρου με υπηρεσίες τηλεϊατρικής.
Εδώ, όμως, υπάρχει μια λεπτομέρεια που αξίζει ιδιαίτερης προσοχής!
Μέσα στο ίδιο έτος (2026) κατά το οποίο είχε εγκριθεί η προηγούμενη τρίμηνη υπηρεσία των 35.000 ευρώ, προβλέπεται και νέα πίστωση 60.553,34 ευρώ για τη λειτουργία ασθενοφόρου με τηλεϊατρική!;
Πρόκειται για τη συνέχεια της ίδιας υπηρεσίας; Για το ίδιο ασθενοφόρο που παρουσιάστηκε ως δωρεάν παραχωρημένο; Ή για μια εντελώς διαφορετική υπηρεσία και διαφορετικό όχημα;
Και εάν πρόκειται για το ίδιο ασθενοφόρο, πώς εξηγείται ότι η νέα τεχνική μελέτη προβλέπει επιπλέον 48.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ, δηλαδή 59.520 ευρώ, για δωδεκάμηνη μίσθωση οχήματος, τη στιγμή που η ίδια μελέτη αναφέρει ρητά ότι, εφόσον ο Δήμος διαθέτει κατάλληλο ασθενοφόρο, ο ανάδοχος υποχρεούται να το χρησιμοποιήσει; Και εάν τελικά χρησιμοποιηθεί το ήδη διαθέσιμο ασθενοφόρο, τι θα απογίνει η προβλεπόμενη δαπάνη των 48.000 ευρώ για τη μίσθωση; Πιο απλά: Αφού η μελέτη ορίζει ότι ο ανάδοχος υποχρεούται να χρησιμοποιήσει το ήδη διαθέσιμο δημοτικό ασθενοφόρο, γιατί έχει προϋπολογιστεί επιπλέον κονδύλι 48.000 ευρώ συν ΦΠΑ για μίσθωση οχήματος; Αν το όχημα υπάρχει και αξιοποιηθεί, αυτά τα χρήματα πού πηγαίνουν;
Δημιουργική λογιστική ή απολύτως δικαιολογημένη διαδοχή συμβάσεων;
Δεν γνωρίζουμε ακόμη την απάντηση. Γνωρίζουμε, όμως, ότι υπάρχουν δύο διαφορετικές οικονομικές αποφάσεις, με ποσά που αφορούν το ίδιο οικονομικό έτος και υπηρεσίες ασθενοφόρου.
Γι' αυτό ζητούμε να αποσαφηνιστεί η μεταξύ τους σχέση, οι περίοδοι παροχής των υπηρεσιών και η ταυτότητα των οχημάτων.
Γιατί οι δημότες δικαιούνται να γνωρίζουν τι ακριβώς πληρώνουν, για ποιο ασθενοφόρο και πόσες φορές!
Τέσσερα ασθενοφόρα ή μια υπηρεσία που κάποτε θα τελειώσει;
Έχουμε επισημάνει και σε προηγούμενα ρεπορτάζ ότι ένα καινούργιο ασθενοφόρο κοστίζει περίπου 75.000 ευρώ. Με 363.320 ευρώ ο Δήμος Ασπροπύργου θα μπορούσε, θεωρητικά, να αγοράσει τέσσερα ολοκαίνουργια ασθενοφόρα και να του περισσέψουν χρήματα!
Βεβαίως, η αγορά των οχημάτων δεν εξασφαλίζει αυτομάτως τη λειτουργία τους. Χρειάζονται διασώστες, πληρώματα, συντήρηση και λειτουργικές δαπάνες. Γιατί, όμως, να μην εξεταστεί η δυνατότητα αγοράς ιδιόκτητων ασθενοφόρων και παράλληλης διεκδίκησης χρηματοδότησης από την Περιφέρεια Αττικής και το αρμόδιο Υπουργείο για τη στελέχωση και λειτουργία τους;
Αντί, λοιπόν, να δεσμεύονται εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για μια υπηρεσία ορισμένης διάρκειας, γιατί να μη διερευνηθεί μια λύση που θα άφηνε πίσω της κάτι μόνιμο και χειροπιαστό για την πόλη;
Γιατί εδώ βρίσκεται η ουσία: Όταν ολοκληρωθεί η σύμβαση, τι ακριβώς θα έχει απομείνει στον Ασπρόπυργο; Ένα ιδιόκτητο ασθενοφόρο; Μια μόνιμη υποδομή; Ή απλώς ένας ακόμη εξαντλημένος προϋπολογισμός και η ανάγκη για νέα σύμβαση;
Δεν υποστηρίζουμε ότι η αγορά τεσσάρων ασθενοφόρων αποτελεί αυτομάτως οικονομικότερη λύση. Ούτε ότι η Περιφέρεια ή το Υπουργείο έχουν δεσμευθεί να χρηματοδοτήσουν τα πληρώματά τους. Ρωτάμε, όμως, εάν η δημοτική διοίκηση εξέτασε σοβαρά αυτή την εναλλακτική και εάν διεκδίκησε τις αναγκαίες συνεργασίες και χρηματοδοτήσεις.
Γιατί τα χρήματα των δημοτών δεν πρέπει απλώς να δαπανώνται. Πρέπει, όπου είναι εφικτό, να δημιουργούν και διαρκές όφελος για την κοινωνία.
Να μείνει, επιτέλους, κάτι στον Ασπρόπυργο! Όχι να εξαντληθούν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και, όταν τελειώσει η σύμβαση, να βρεθούμε ξανά στο σημείο μηδέν!
Μας περνάνε για χάπατα;
Η κοινωνία πληρώνει, η διοίκηση οφείλει να εξηγεί!
Η δημοτική διοίκηση έχει ήδη δώσει, κατά την κρίση μας, ιδιαίτερα ανησυχητικά δείγματα γραφής σε ζητήματα διαχείρισης του δημόσιου χρήματος.
Γιατί νομίζουν πως με μερικές ωραίες λέξεις θα μας πουλήσουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες;
«Εκσυγχρονισμός», «καινοτομία», «ψηφιακή υγεία», «τηλεϊατρική»...
Ωραίες λέξεις. Εντυπωσιακές. Μόνο που ο πολίτης δεν θεραπεύεται με λέξεις, ούτε μεταφέρεται στο νοσοκομείο με δελτία Τύπου!
Και όταν, κυρίες και κύριοι, ο άνθρωπος περιμένει ένα ασθενοφόρο δεν ενδιαφέρεται εάν αυτό διαθέτει ψηφιακή πλατφόρμα, τηλεμετρία ή τεχνητή νοημοσύνη.
Ενδιαφέρεται να φτάσει στο νοσοκομείο.
Και να φτάσει εγκαίρως.
Όχι να πεθάνει στο πεδίο, όπως έχει ήδη συμβεί στην πόλη μας
Η κοινωνική και ηθική διάσταση
Συνεπώς το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθύτατα κοινωνικό και, πρωτίστως, ηθικό.
Και όταν η δημόσια διοίκηση ζητά εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από μια κοινωνία που δοκιμάζεται, η αοριστία είναι ευθεία προσβολή στην νοημοσύνη των Ασπροπύργιων !
Ας μην ξεχνάμε κάτι: δεν υπάρχει το κέρας της Αμάλθειας! Οι δημόσιοι πόροι είναι περιορισμένοι. Κάθε ευρώ που ξοδεύεται χωρίς αποδεδειγμένο κοινωνικό όφελος είναι ένα ευρώ που ενδεχομένως στερείται από κάποια άλλη, πραγματική ανάγκη.
Από το Aspropyrgos Run, στην Τηλεϊατρική
Όπως λέει και ο λαός, «από τον Άννα στον Καϊάφα»!
Όσοι αγανάκτησαν με το Aspropyrgos Run, που κόστισε 76.856 ευρώ, ας αναλογιστούν ότι η νέα δαπάνη για το ασθενοφόρο με υπηρεσίες … τηλεϊατρικής είναι σχεδόν πενταπλάσια (4,73 φορές μεγαλύτερη), αγγίζοντας τις 363.320 ευρώ! Ω, ναι ..
Μια φωνή από το υπερπέραν..
Ο κειμενογράφος έκλεισε. Το άρθρο είχε πια ολοκληρωθεί.
Καθώς ετοιμαζόμουν να σηκωθώ από τον υπολογιστή, μια αδέξια κίνηση με το ποντίκι ενεργοποίησε κατά λάθος ένα από τα βίντεο που παρακολουθούσα το προηγούμενο βράδυ.
Και ξαφνικά, μέσα στην ησυχία του δωματίου, αντήχησε εκείνη η γνώριμη, βραχνή φωνή:
«ΑΛΛΑ ΚΟΛΠΑ, ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ! ΑΛΛΑ ΚΟΛΠΑ!»
Έμεινα για μια στιγμή ακίνητος. Ύστερα χαμογέλασα.
Ήταν σαν ο συγχωρεμένος Βλάσσης Μπονάτσος να είχε βρει τον τρόπο, ακόμη κι από το υπερπέραν, να μου κάνει την τελευταία του πλάκα.
Ή, ποιος ξέρει, να βάλει ο ίδιος τον επίλογο στο άρθρο μου…
Δεν υπάρχουν σχόλια