Φέρτε τον Γκας ή τον Τζορτζ για να σωθεί ο Κάθετος Διάδρομος…
Τα κυβερνητικά στελέχη μέχρι και προχθές, έπαιρναν αποστάσεις από την υπόθεση Κίμπερλι, λέγοντας ότι αφορά «ιδιώτες».
Το πώς είναι δυνατόν βέβαια ένα project στο οποίο συμμετέχει με το ιλιγγιώδες 40% δημόσια επιχείρηση να χαρακτηρίζεται «ιδιωτική διαφορά» απλώς καταδεικνύει την αμηχανία αλλά και την ασχετοσύνη ορισμένων κυβερνητικών στελεχών.
Μόλις λοιπόν κατάλαβαν ότι η βιωσιμότητα του συγκεκριμένου project είναι εθνικός στόχος και όχι το μπακάλικο του κυρ Μήτσου, άρχισαν να διαδίδουν παντού ότι ο Κάθετος Διάδρομος δεν κινδυνεύει από την αποπομπή της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ.
Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η απομάκρυνση της πρέσβειρας από την Ελλάδα, αλλά και οι πληροφορίες για έναρξη ακόμα και ποινικής έρευνας, έχει κάνει κάθε ανθελληνικό «κέντρο» να ξεσαλώσει.
Άλλωστε, για πολλούς παρατηρητές, η επιτυχία του εγχειρήματος ήταν υπό αίρεση ήδη πριν από την αποπομπή. Το project χαρακτηριζόταν από «αδύναμο» έως και κάτι ακόμη χειρότερο, που δεν λέγεται δημοσίως.
Το χειρότερο είναι ότι η Ουκρανία έχει ήδη τορπιλίσει το εγχείρημα, αφήνοντάς το χωρίς ένα από τα βασικά του στηρίγματα. Στο Βουκουρέστι, εν τω μεταξύ, το κλίμα είναι σχεδόν πανηγυρικό: η Ρουμανία γλιτώνει από την υπογραφή που θα της ζητούνταν και κάνει, κυριολεκτικά, πάρτι.
Το πιο ανησυχητικό όμως είναι το πρόσωπο που διαδέχεται, ελπίζω ολόψυχα προσωρινά, την Κίμπερλι.
Η σχέση του με τον μισέλληνα Άμος Χόκστιν, μόνο αισιοδοξία δεν εκπέμπει. Αντίθετα, πολύ φοβάμαι πως εάν η κυβέρνηση δεν κινητοποιηθεί στο ανώτατο επίπεδο και δεν απαιτεί την έλευση κάποιας δυνατής προσωπικότητας από το περιβάλλον του Τραμπ άμεσα, θα έχουμε επανάληψη του Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη και του East Med.
Γκας Μπιλιράκης ή Τζορτζ Παπαδόπουλος θα έκαναν εξαιρετική δουλειά. Ακόμα και ο Μάικ Φλιν, που έχει πλέον αποκηρύξει πλήρως την Τουρκία…
Δεν υπάρχουν σχόλια