(Πρωθ)υπουργός Αλαζονείας σε μια κυβέρνηση… «για τα μπάζα»
Του Γιώργου Τραπεζιώτη
- Ως… υπουργός Αλαζονείας και Οικογενειακών Υποθέσεων και όχι ως πρωθυπουργός, τοποθετήθηκε χθες ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην διάρκεια της συνεδρίασης του υπουργικού του συμβουλίου. Επιχειρώντας από τη μία να απαντήσει στο ρεσιτάλ αλαζονικών, απαράδεκτων δηλώσεων υπουργών της κυβέρνησης και στελεχών του κόμματός του, κι από την άλλη στην Ντόρα Μπακογιάννη.
«Βλέπω αλαζονεία σε υπουργούς του Μητσοτάκη και θα έλεγα να ξεκαβαλικέψουνε. Έχουμε και τέτοια φαινόμενα και θα πρέπει να κοπούνε και άμεσα», είχε δηλώσει πρόσφατα, απαντώντας σε σχετική ερώτηση η έμπειρη πολιτικός της ΝΔ και αδελφή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αναφερόμενη σαφώς στα όσα και όχι και λίγα – αδιανόητα – έχουν ειπωθεί κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα.
«Στη δημόσια αντιπαράθεση και το ύφος παράγει εντυπώσεις», είπε ο πρωθυπουργός, σημειώνοντας και πως «σε αυτές τις συνθήκες, ο λόγος μας δεν οφείλει να είναι μόνο πειστικός, πρέπει να είναι και μετρημένος, ενιαίος και ακριβής, γνωρίζοντας ότι στο τέλος της ημέρας όλους θα μας κρίνουν οι πολίτες». Τα ίδια είχε πει και παλιότερα όμως, το 2024, όταν δήλωνε ότι αξιολογεί υπουργούς τόσο ως προς την αποτελεσματικότητα όσο και ως προς τη συμπεριφορά και ότι η αλαζονεία δεν είναι ανεκτή. Ήταν και παραήταν όμως, όπως αποδεικνύεται συνεχώς.
Αυτά όμως εν πρώτοις, γιατί εν δευτέροις το… καρφί έμοιαζε με αυτές τις «μπηχτές» μεταξύ συγγενών σε οικογενειακά τραπέζια, στη διάρκεια συζητήσεων «για τα πολιτικά». «Αλλά μέχρι τότε, βέβαια, είναι δική μου ευθύνη να αξιολογώ ατομικές συμπεριφορές Βουλευτών και Υπουργών», πρόσθεσε ο Μητσοτάκης.
Τί μας είπε; Είναι δική του ευθύνη δηλαδή να αξιολογεί τον Χάρη Θεοχάρη. Που δεν το έκανε όμως, όταν ο τελευταίος δήλωνε πως, «εμείς εκπροσωπούμε τους νοικοκύρηδες, έχουμε τα κόμματα που εκπροσωπούν τον κακομοίρη». Είναι δική του ευθύνη επίσης να αξιολογεί τον βουλευτή Πιερίας Σπύρο Κουλκουδίνα, αλλά επίσης δεν το έκανε όταν ο Κουλκουδίνας δήλωνε πως «όταν κάποιος δεν το αντέχει, χρησιμοποιεί μέσα μεταφοράς, ξέρετε. Αν δεν αντέχεις να δώσεις 10 ευρώ βενζίνη για να πας και να έρθεις στη δουλειά σου, τα χρησιμοποιείς». Είναι ακόμη δική του ευθύνη είπε ο πρωθυπουργός να αξιολογεί «ατομικές συμπεριφορές», όταν ο έταιρος βουλευτής του και πρώην υπουργός, Κώστας Τσιάρας δηλώνει πως «κάθε Σαββατοκύριακο που πηγαινοέρχομαι στην εκλογική μου περιφέρεια βλέπω μία εθνική οδό γεμάτη με αυτοκίνητα… Υπάρχει υπερκατανάλωση παντού και αυτό είναι πραγματικότητα που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει». Ούτε τότε το έκανε.
Δεν έκανε τίποτε επίσης, καθώς μάλλον αξιολόγησε πως ήταν δήλωση προς την «σωστή κατεύθυνση», όταν ο Άδωνις Γεωργιάδης, ρώτησε δημοσιογράφο στη διάρκεια εκπομπής «μήπως έχετε πάρει μπάφο;». Ασάλευτος παρέμεινε, άραγε γιατί(;), όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εξέφρασε «προσωπική άποψη» λέγοντας πως «το επίδομα ανεργίας, πρέπει να υπάρχει έως 2 μήνες». Γιατί λοιπόν να περιμένει κάποιος να «αξιολογήσει» αρνητικά και την δήλωση της Σοφίας Βούλτεψη όταν «εξήγησε» πως τα κενά στα σχολεία οφείλονται στο γεγονός πως «την πρώτη μέρα του σχολείου οι μισές δασκάλες δηλώνουν εγκυμονούσες».
Τί μας λέει συνολικά η σιωπή του; Πως όσοι διαμαρτύρονται είναι κακομοίρηδες. Πως επειδή, όπως είχε πει στο παρελθόν «δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση», όσοι δεν μπορούν να φουλάρουν τα αυτοκίνητά τους με βενζίνη, να πάρουν λεωφορείο. Μας λέει επίσης, πως τζάμπα γκρινιάζεται γιατί οι εθνικές οδοί τα σαββατοκύριακα έχουν κίνηση. Και να μην λέμε τίποτε που πηγαίνει κόντρα στο κυβερνητικό αφήγημα, γιατί αυτά τα λένε όσοι πίνουν μπάφους.
Μας λέει ακόμη πως συμφωνεί με «προσωπικές απόψεις» σαν του Μαρινάκη για τα επιδόματα, αλλά και πως να, με τόσες εγκυμονούσες δασκάλες, λύνει και το δημογραφικό. Αυτά λέει. Η σιωπή της «αξιολόγησης».
Σαφώς και είναι δική του, ολόδική του ευθύνη, να αξιολογεί όπως είπε «συμπεριφορές», πολλώ δε μάλλον όταν αυτές ακουμπάνε ακριβώς επάνω στον πόνο του συλλογικού. Στον πόνο δηλαδή των απλών ανθρώπων, που γονάτισαν από την ακρίβεια.
Τί μπορεί όμως να περιμένει κανείς από έναν πρωθυπουργό, που λειτουργεί σταθερά ως… υπουργός Αλαζονείας και δεν του πέρασε καν από το μυαλό να εκδιώξει από την θέση του τον υπουργό Δικαιοσύνης, Γιώργο Φλωρίδη. Τον «όποιος μιλάει μπάζωμα, είναι για τα μπάζα» Φλωρίδη. Τώρα, που η Δικαιοσύνη αποφάσισε να παραπέμψει τον Χρήστο Τριαντόπουλο στο Ειδικό Δικαστήριο για το μπάζωμα στα Τέμπη. Και πρέπει κι αυτός να μας εξηγήσει κάποια στιγμή για το έαν είναι και αυτή για τα… μπάζα.
Τί μπορεί να περιμένει κάποιος από τον πρωθυπουργό που για την εθνική τραγωδία των Τεμπών, για το έγκλημα που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, επιμένει να μην κάνει την αυτονόητη κίνηση υψηλού πολιτικού συμβολισμού και απόδειξης της ελάχιστης ενσυναίσθησης. Την κίνηση που θα έδειχνε πως «νιώθει». Δεν την έχει κάνει, ούτε πρόκειται να την κάνει.
Δεν υπάρχουν σχόλια