Τα σκουπίδια!
του Γιώργου Τραπεζιώτη
- Σχεδόν ένα 24ωρο μετά, το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να κρατά στις τάξεις του τον πολιτευτή Δημήτρη Κωνσταντόπουλο. Την ίδια ώρα, η Άννα Παπαδοπούλου, αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ) κανιβαλλίζεται, αν και ήδη έχει καταγγείλει καταθέτοντας μήνυση (επικαλείται μάρτυρες για το περιστατικό) πως ο Κωνσταντόπουλος μετά το πέρας τηλεοπτικής εκπομπής της επιτέθηκε φραστικά (την αποκάλεσε «σκουπίδι)», ενώ δύο φορές κινήθηκε απειλητικά προς το μέρος της.
Η επικυριαρχία των πολιτικών, μιντιακών, σοσιαλμιντιακών κι ευρύτερα κοινωνικών ξεπλένηδων του «ναι μεν, αλλά…», των «τί δουλειά είχε να…», όλων αυτών των εμεσμάτων του εσμού που ταυτόχρονα αισθάνεται πως «δεν κάνουμε και κάτι τόσο κακό», γιατί «την άποψή μας εκφράζουμε», ας μην ντρέπονται. Φασίστες είναι. Τελειωμένες περιπτώσεις παρακομματικών κασιδιαριζόντων, που «για το κόμμα», για το όποιο κόμμα τους, λειτουργώντας ως αγέλη, μπορούν να κάνουν τα πάντα.
Ακόμη και να ξεπλύνουν μία λεκτική επίθεση, σε μια γυναίκα πολιτικό. Χθες το θύμα ήταν το στέλεχος της ΕΛ.Α.Σ. Τις προάλλες ήταν η Σδούκου της ΝΔ (τα επισήμανε σήμερα το πρωί, και πολύ σωστά έπραξε, μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ) η ίδια η Παπαδοπούλου. Αύριο θα ‘ναι κάποια άλλη. Ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα περί «αφόρτιστης» μαζί με όλα τα υπόλοιπα αδιανόητα, βοθροειδή και χυδαία που εκστόμιζαν άλλοι σε βάρος της Αχτσιόγλου (πάντα στο όνομα κάποιου «δίκιου» και κάποιας «οργής», έτσι γίνονται αυτά). Για να μην ξεχνάμε επίσης και άλλα, τα δεκάδες περιστατικά λεκτικής βίας με θύματα κι άλλες γυναίκες από τον πολιτικό βίο, όπως η Νοτοπούλου, η Κωνσταντοπούλου, η Γιαννακοπούλου και πολλές άλλες που έχουν ακούσει ειρωνικά, επιθετικά, χυδαία σχόλια γιατί απλώς είναι γυναίκες. Και αντιμετωπίζονται είτε ως «διακοσμητικές», είτε ως «κοριτσάκια που δεν ξέρουν τι λένε».
Και να σκεφθεί κάποιος πως όλα αυτά τα απερίγραπτα και απαράδεκτα συμβαίνουν απέναντι σε γυναίκες που λόγω της πολιτικής τους δράσης, έχουν ορατότητα. Σε αντίθεση με άλλες οι οποίες πίσω από τις ερμητικά κλειστές πόρτες της καθημερινότητας, χαρακτηρίζονται «σκουπίδια», «πουτάνες», «τσούλες», «ανίκανες» ή ό,τι άλλο – και που αν τυχόν αντιδράσουν; «Θα φάνε και καμιά», γιατί ο άντρας «δεν τα σηκώνει κάτι τέτοια». Αν βέβαια ο «παντελονάτος» κύρης και αφέντης «της αντρικής σχολής», δεν αποφασίσει να κάνει τίποτε χειρότερο.
Στη χώρα μας για το έτος 2026 έχουν καταγραφεί επίσημα 15 γυναικοκτονίες και 14.519 καταγγελίες για περιστατικά ενδοοικογενειακής/έμφυλης βίας.
Είναι σαφές λοιπόν, πως πλέον δεν χρειάζεται καν να κολυμπήσουμε, γιατί επιπλέουμε ήδη μέσα στον βούρκο μιας διαρκώς επιταχυνόμενης έκπτωσης των πάντων. Η πνευματική ένδεια έχει πάψει να αποτελεί ντροπή, η φθήνια αποτελεί προϊόν, ο βίαιος λόγος εισπράττεται ως «ντρομπροσύνη» και «λαϊκότητα», ενώ η εκκωφαντική απουσία οποιουδήποτε αισθητικού κριτηρίου, λογίζεται κι ως απελευθέρωση από τις «ελίτ».
Ακριβώς μέσα σε αυτό το φλατ, «κόντρα-πλακέ» πλαίσιο, επάνω στο οποίο η σκέψη, ο προβληματισμός κατάντησαν να πρέπει να χωράνε το πολύ σε ένα ποστ για τα σόσιαλ ή άντε το πολύ-πολύ σε ένα βίντεο λίγων δευτερολέπτων για το ΤικΤοκ «γιατί ο κόσμος πια δεν διαβάζει και δεν κάθεται να ακούσει», είναι μάλλον αναμενόμενο (αν και «λογικό» δεν θα γίνει ποτέ) να ζητάνε και τα…ρέστα από τα θύματα. Όπως έκαναν σήμερα το πρωί στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ και από την Παπαδοπούλου. Γιατί όσα καταγγέλει – είπαν – έγιναν πίσω από τις κάμερες. Κανείς δεν ξέρει λοιπόν, αν θα ζητήσουν την παρουσία τηλεοπτικού ντοκουμέντου, οπτικό υλικό, αίμα δηλαδή προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού, στο επόμενο περιστατικό βίας.
Εδώ είμαστε λοιπόν. Ακριβώς σε αυτό το σημείο είμαστε και ας μην παραμυθιάζεται κανείς. Στο σημείο όπου ο βαθύτατα αντιπολιτικός «κομματικός πατριωτισμός» και ο «κομματικός σκοπός» υπερέχουν κι επικυριαρχούν των πάντων. Ποια δικαιώματα λοιπόν; Ποιος ασχολείται με αυτά; Εκεί είμαστε! Ακριβώς στο σημείο-κατάντημα, στο οποίο οι τελετάρχες της παρακμής παρέα με τους θαλαμηπόλους τους, τους κάθε λογής κιθαρωδούς του Τίποτα, αναλαμβάνουν να καταστήσουν το χυδαίο, οικείο. Το κακό είναι, πως τα κατάφεραν. Όσο για τα υπόλοιπα; Τα «από εδώ και πέρα»; Αυτά θα είναι οι επιλογές μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια