Τάκης Λιδωρικιώτης / Ακροδεξιά και σύννεφα πολέμου στην Ευρώπη
Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr
«Το να μετέχει ένα κράτος ως αντιπρόσωπος (war fought by proxy)
των μεγάλων δυνάμεων είναι μια στρατηγική εξαιρετικά επικίνδυνη
…για τον ίδιο τον αντιπρόσωπο» (very dangerous for the proxy)»
Ουίνστων Τσώρτσιλ “Τhe World crisis: the aftermath”
Στο βιβλίο του (1929) ο Τσώρτσιλ δεν προέβλεπε την εγκατάλειψη της Ουκρανίας από τον Τραμπ αλλά αναφερόταν στην εργαλειοποίηση της Ελλάδας από την Μεγάλη Βρετανία, που την οδήγησε στην Μικρασιατική Εκστρατεία. Ο ίδιος ο Τσώρτσιλ ως Υπουργός Πολέμου το 1919 είχε εκφράσει έντονες επιφυλάξεις, που η ιστορία τις δικαίωσε. Μόλις άλλαξαν οι ισορροπίες και τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων, η Ελλάδα εγκαταλείφθηκε από τους Βρεττανούς κι έτσι επήλθε η Μικρασιατική Καταστροφή. Αν οι δύο πόλεμοι (Ουκρανίας και Μέσης Ανατολής) δεν είναι παρά proxy πόλεμοι ενός άλλου ακήρυχτου (ΗΠΑ-Κίνας), τότε η ρήση του Τσώρτσιλ παραμένει επίκαιρη.
Το παράλληλο φαινόμενο της άνθισης σ’ αυτές τις συνθήκες της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς θυμίζει αντίστοιχα φαινόμενα του Μεσοπολέμου. Δεν είναι βέβαια όλες αυτές οι εκφράσεις της ακροδεξιάς φιλοπόλεμες αλλά όλες στρώνουν τον δρόμο στον πόλεμο. Μετά από 80 χρόνια ευρωπαϊκής ειρήνης, με την εξαίρεση την διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, είναι η στροφή προς την μισαλλοδοξία και τον εθνικισμό που καλλιεργεί τους όρους Γ’ παγκοσμίου πολέμου.
Εθνική Συσπείρωση (Λεπέν), Fidesz (Όρμπαν), Fratelli d’Italia (Μελόνι), AfD (Γερμανία), Vox (Ισπανία), Κόμμα της Ελευθερίας (Αυστρία-Ολλανδία), CHEGA (Πορτογαλία), Flemish Belang (Βέλγιο), «Αναβίωση» (Βουλγαρία) και Νόμος και Δικαιοσύνη (Πολωνία) αποτελούν τα πιο κραυγαλέα παραδείγματα.
Τι γίνεται άραγε στην Ελλάδα;
Είναι η Ελλάδα τόσο τυχερή, όσο λέει ο κ. Μητσοτάκης;
Αν έχει η Ελλάδα μόνον Λατινοπούλου, άντε και τον αποφυλακισθέντα Κασιδιάρη, τότε είναι πράγματι πολύ τυχερή κι ο Μητσοτάκης ορθά ανέκραξε: «χάρη σε εμένα δεν έχετε και στην Ελλάδα AfD!».
Αυτό όμως δεν αληθεύει, γιατί:
α) “φιλοξενεί” χουντικούς με υπουργικά κοστούμια, κανονικοποιώντας την παρουσία νοσταλγών.
β) υποκλέπτει εκλογικά την ατζέντα της ακροδεξιάς (θρησκευτική μισαλλοδοξία, δαιμονοποίηση μετανάστευσης κι αυταρχισμός ενάντια στην νεολαία), πράγμα που όχι μόνο δεν της αφαιρεί ζωτικό χώρο αλλά αντιθέτως της εκχωρεί το επίκεντρο της πολιτικής ζωής, συνομολογώντας για τα υποτιθέμενα αίτια της κακοδαιμονίας.
γ) η ακραία ταξική μεροληψία της κυβέρνησης διανθιζόμενη με αλλεπάλληλες εκδηλώσεις πολιτικού κυνισμού κάνει πολλούς ευήκοους προς ακραίες λύσεις. Οι χρυσοκάνθαροι υπουργοί του μιλούν για κακομοίρηδες ή για συμμορία της μιζέριας, που δεν εκτιμά την ευημερία κι ότι περνάμε ζάχαρη. Από το ”ο τζάμπας πέθανε” περάσαμε σε ανθρώπους με πανάκριβες προεκλογικές εκστρατείες που συστήνουν περικοπή του επιδόματος ανεργίας, κάνοντας όποιον προσπαθεί με το πεντακοσάρικο να θρέψει οικογένεια, έξαλλο από οργή! Ο κυνισμός τους τροφοδοτεί την τυφλή οργή και δίνει καύσιμη ύλη στον φασισμό περισσότερο κι από την οπορτουνιστική συμπεριφορά τους προς την ακροδεξιά (θανατηφόρος συνδυασμός).
Άρα στο κόμμα του κ Μητσοτάκη συμβαίνουν πράγματα που ευθέως ευνοούν την άνθιση της ακροδεξιάς. Αντιθέτως είναι η προιστορία των Ναζί στην κατοχή, η προδοτική Χούντα κι η εμφανώς εγκληματική φύση της ΧΑ πιο πρόσφατα, αυτά που κληροδότησαν στον ελληνικό λαό μια αντιφασιστική παράδοση που μας οδηγεί στην ουρά των δυσμενών εξελίξεων, χωρίς όμως να μας διασφαλίζει κι ανοσία.
Οι δεξιοί μεγαλώνουν το φίδι στον κόρφο τους
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Έλληνες δεξιοί, θύματα της ίδιας της πονηρίας τους, θα θρέψουν το φίδι στον κόρφο τους (1967) Η πονηρή απειλή του προς το εκλογικό σώμα υπονοεί: Μετά τον Μητσοτάκη τί;. Μήπως και πάλι έρθουν στα πράγματα “τα άκρα” κι αυτή την φορά μάλιστα έρθει το μαύρο;
Το μακρονικής έμπνευσης δίλημμα το θέτει αυτός που επωάζει, εκούσια και συνειδητά, το αυγό του φιδιού. Εφόσον τόσο πολύ προβληματίζεται ο Πρωθυπουργός για το πού οικοδομείται η ελληνική εκδοχή του επικίνδυνου πανευρωπαϊκού φαινομένου, πως άραγε παραβλέπει την πολυσχιδή κι ολοκληρωμένη «προσωπικότητα», στην οποία έχει αναθέσει και την Υγεία (στον ελεύθερο χρόνο του).
Σε τι είναι δηλαδή καλύτεροι οι ξένοι ακροδεξιοί και τι πιο συστηματικό θα έκαναν εκείνοι από αυτόν; Χάρη στον απερχόμενο Μητσοτάκη ο κ Αντιπρόεδρος έχει ήδη εκπτύξει όλες τις πλευρές του ταλέντου του, που δεν περιορίζονται στο θέατρο και τον χορό (έστω και με ΑI)
Αλλά αυτές τις πλευρές θα τις αναλύσουμε περισσότερο στο επόμενο άρθρο.
Δεν υπάρχουν σχόλια