Make America Vote Again
Του Γιώργου Τραπεζιώτη
- Σήμερα διεξάγονται οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, με τις Αμερικανίδες και του Αμερικανούς να προσέρχονται στις κάλπες προκειμένου να καθορίσουν τις πολιτικές ισορροπίες στο Κογκρέσο (σ.σ. στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στην Γερουσία) και τελικά το «μέτρο» της δυνατότητας του Ντόναλντ Τραμπ να προωθήσει την ατζέντα του κατά το δεύτερο μισό της δεύτερης προεδρικής του θητείας. Τι αξίζει να έχει κανείς υπόψη του, πριν αρχίσει η εκλογική μάχη;
Καταρχάς, το «κλίμα». Η αναμέτρηση διεξάγεται σε συνθήκες έντονης πόλωσης, ανάμεσα στα δυο πολιτικά στρατόπεδα. Λογικό αφενός, καθώς το στοιχείο αυτό χαρακτηρίζει κάθε εκλογική αναμέτρηση οπουδήποτε στον κόσμο, αφετέρου όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτή των ΗΠΑ, μιλάμε για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και ειδικότερα για την «τραμπική τους προεδρική εκδοχή».
Ήδη ο Τραμπ, έχει φροντίσει να προσωποποιήσει την αναμέτρηση και σχεδόν σε κάθε ομιλία του προς τους ψηφοφόρους του Ρεπουμπλικανικού κόμματος το έχει καταστήσει σαφές. «Να σκέφτεστε ότι ψηφίζετε εμένα», έχει πει πολλές φορές, δείχνοντας όχι απλώς τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την μάχη, αλλά και το πόσο σημαντική είναι η έκβασή της. Τόσο για το ίδιο το κόμμα του, περισσότερο όμως για τον ίδιο και την πολιτική του επιβίωση.
Ως προς τους στόχους των δυο πλευρών; Είναι σαφές πως οι Ρεπουμπλικάνοι επιδιώκουν με νύχια και με δόντια να διατηρήσουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας – κάτι όμως εξαιρετικά απίθανο βάσει των δημοσκοπήσεων, ειδικά για την περίπτωση της Βουλής. Όσο για την Γερουσία; Εκεί η μάχη προβλέπεται ιδιαιτέρως αμφίρροπη, όπως προκύπτει από τις μετρήσεις. Και τα πάντα θα κριθούν τελικά, σε πολιτείες-κλειδιά όπως η Αλάσκα, η Αϊόβα, το Κάνσας, το Μέιν, το Μίσιγκαν, το Οχάιο και το Τέξας, όπου εντοπίζονται οι πλέον αμφίρροπες αναμετρήσεις. Οι Δημοκρατικοί την ίδια ώρα, που φαίνεται πως θα καταφέρουν να επικυριαρχήσουν στη Βουλή των Αντιπροσώπων, περιμένοντας το αποτέλεσμα για την Γερουσία προσβλέπουν στην ανάκτηση της πλειοψηφίας τουλάχιστον σε ένα από τα δύο σώματα. Γεγονός που θα τους επέτρεπε να περιορίσουν σημαντικά τις νομοθετικές πρωτοβουλίες του Αμερικανού προέδρου, την επόμενη μέρα.
Ειδικά ως προς τον έλεγχο του Κογκρέσου, το ενδιαφέρον είναι ιδιαίτερα μεγάλο και για τα δυο στρατόπεδα, καθώς αμφίπλευρα γνωρίζουν πως μια πλειοψηφία των Δημοκρατικών – ιδιαίτερα στη Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία κατέχει τα πρωτεία στον κοινοβουλευτικό έλεγχο – θα σημάνει τον θεσμικό έλεγχο των πεπραγμένων του Τραμπ. Ενός προέδρου επάνω στον οποίο ρίχνουν ήδη βαριά τη σκιά τους πολλές υποθέσεις με άρωμα σκανδάλου, αλλά και υποθέσεις για τις οποίες η κυβέρνησή του θα πρέπει να λογοδοτήσει. Μια από αυτές τις υποθέσεις μάλιστα που μπορεί να «προχωρήσει» μέσω των αρμόδιων εξεταστικών επιτροπών της Βουλής στην περίπτωση που οι Δημοκρατικοί αποκτήσουν το «πάνω χέρι», είναι και η γνωστή στην χώρα μας, υπόθεση Γκίλφοϊλ, που ήδη ερευνάται στις ΗΠΑ από τις αρμόδιες Αρχές.
Η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία επίσης είναι ένα από τα στοιχεία που θα κρίνουν το αποτέλεσμα της μάχης στην κάλπη και για τα δύο σώματα. Ενώ βασικό στοιχείο της αναμέτρησης είναι το με ποιο κριτήριο θα προσέλθουν στην κάλπη οι Αμερικανίδες και οι Αμερικανοί. Ήδη πάντως αναλυτές, επισημαίνουν πως οι ψηφοφόροι πρωτίστως θα σπεύσουν να καταψηφίσουν, τις πολιτικές επιλογές Τραμπ και δευτερευόντως όσοι και όσες κινηθούν πολιτικά απέναντί του θα το κάνουν «υπερψηφίζοντας», ψηφίζοντας θετικά δηλαδή, τους Δημοκρατικούς για το πρόγραμμά τους ανά πολιτεία.
Και στην περίπτωση των ΗΠΑ λοιπόν, αποτυπώνεται το – προβληματικό για την ίδια την πολιτική διαδικασία – στοιχείο της μάλλον αντιπολιτικής, αρνητικής ψήφου. Η οργή και η διάθεση για τιμωρία της προεδρίας Τραμπ εν προκειμένω, επικυριαρχεί της ψύχραιμης κρίσης με πολιτικό πρόσημο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ένα πλαίσιο που καταγράφηκε και στις τελευταίες προεδρικές εκλογές, όπου η λογική της τιμωρητικής ψήφου, πρέπει να θυμόμαστε πως έφερε για δεύτερη φορά τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο – και βεβαίως τους Αμερικανούς στη θέση στην οποία έχουν περιέλθει. Και οικονομικά.
«Και οικονομικά», το τονίζουμε αυτό, διότι οι ψηφοφόροι δηλώνουν στις δημοσκοπήσεις πως η (κακή) οικονομική τους κατάσταση θα σηματοδοτήσει και την τελική τους επιλογή. Απέναντί τους άλλωστε έχουν πια έναν πρόεδρο ο οποίος τους είχε υποσχεθεί «καλύτερες ημέρες», τερματισμό των πολέμων και συντριβή των ελίτ που τους καταδυναστεύουν. Με τα πράγματα όμως να πηγαίνουν αντίθετα από τις τραμπικές προεκλογικές υποσχέσεις.
Συμπερασματικά λοιπόν, η σημερινή κρίσιμη αναμέτρηση δεν κρίνει απλώς πρόσωπα, αλλά τον βαθμό αντοχής των ίδιων των αμερικανικών θεσμών απέναντι στην απόλυτη προσωποποίηση και τον (εξ)ευτελισμό της εξουσίας. Αν οι κάλπες επιβεβαιώσουν τη δημοσκοπική τάση για αλλαγή ισορροπιών, ο Ντόναλντ Τραμπ θα βρεθεί αντιμέτωπος με ένα εχθρικό Κογκρέσο, ικανό να βάλει «φρένο» στη νομοθετική του ατζέντα και να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για νέες δικαστικές περιπέτειες. Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα θα αναδείξει μια βαθιά διχασμένη υπερδύναμη, όπου η ψήφος δεν καθορίζεται πλέον από την ελπίδα για το μέλλον, αλλά από τον φόβο και την οργή για το παρόν.
Δεν υπάρχουν σχόλια