Το τραγούδι της ημέρας

Υπέροχη και ειδυλλιακή πια η ζωή μας στο ΕΚΑΒ, χωρίς... ΠΟΛΑΚΗ!

Κουκουρουκουκού Σουπίτσα. 
Από τον δίσκο Γιώργος Μαρίνος 
Ότι ανεβαίνει κατεβαίνει - 1982

Πάντα ένα νησί στον Eιρηνικό θα μας περιμένει 
Σαν μια ζωγραφιά στο μυαλό μας το ταξιδιάρικο 
Σ' αμμουδιά χρυσή θα 'μαστε γυμνοί κι οι δυο ξαπλωμένοι 
Μ' ένα τραγουδάκι λίγο σόκιν και λίγο κουλτουριάρικο 

Πέφτουν οι μπανάνες, πέφτουν οι χουρμάδες, 
πέφτουν οι καρύδες Φεύγουν οι βδομάδες, 
φεύγουνε οι μήνες και τα βάσανα Πλάκωσαν λιακάδες, 
πλάκωσαν τυφώνες, στρείδια και γαρίδες 
Έρωτας, κοκτέιλ κάτω από τ' αστέρια θεε μου ανάσανα. 

Γι' αυτό, 
κουκουρουκουκού σουπίτσα 
κουκουρουκουκού γιαχνί 

Αυτό το τραγούδι έχει πολύ βαθύ νόημα. Εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται. Σου λέει ο άλλος, Κουκουρουκουκού σουπίτσα; Ε, βλακείες. Όμως; Τι λέει βασικά; Οι προεκτάσεις τι λένε του τραγουδιού; Ότι φεύγουμε από αυτό τον τόπο με τα καυσαέρια και πάμε σε ένα εξωτικό νησί όπου έχει καθαρή ατ(ι)μόσφαιρα. Άρα; Φυγή. Άρα; Εναντίον του κατεσ(ι)τημένου. Άρα κουλτουριάρικο. 

Πάντα ένα νησί στον Eιρηνικό θα ναι το όνειρο μας μισώ μέτρο ύφασμα γύρω από τη μέση για ντύσιμο χίλιοι παπαγάλοι μας παρηγορούν για τον καημό μας για της κυριακές μας και για το βιο μας το νηστίσιμο. Πέφτουν οι μπανάνες πέφτουν οι χουρμάδες πέφτουν οι καρύδες φεύγουν οι βδομάδες φεύγουνε οι μήνες και τα βάσανα πλακώσαν λιακάδες πλακώσαν τυφώνες στρείδια και γαρίδες έρωτας κοκτέιλ κάτω από τα αστέρια θεε μου ανάσανα. 

Γι' αυτό, 
κουκουρουκουκού σουπίτσα 
κουκουρουκουκού γιαχνί