Τι δεν είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης
Με την ομιλία του στη Βουλή ο πρωθυπουργός επιβεβαίωσε ότι είναι συνειδητή επιλογή του η δημιουργία έντασης με συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, ιδιαίτερα με τη νέα γενιά, η παραγωγή ακραίας πόλωσης και η κατασυκοφάντηση του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία προκειμένου να απαξιώνεται ως εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Ο Κ. Μητσοτάκης παρουσίασε τις καθημερινές διαδηλώσεις ως υποκινούμενες από την αξιωματική αντιπολίτευση συσκοτίζοντας ότι:
► Η κυβέρνηση αποφάσισε τη συγκρότηση της πανεπιστημιακής αστυνομίας με τα πανεπιστήμια κλειστά, χωρίς καμία ουσιαστική διαβούλευση με την πανεπιστημιακή κοινότητα και χωρίς προσπάθεια για τη διασφάλιση πολιτικής συναίνεσης. Δηλαδή, πυροδότησε την ένταση στο χώρο των ΑΕΙ στην οποία επενδύει όπως αποδείχθηκε με την εκκένωση της κατάληψης στο ΑΠΘ λίγες ώρες πριν από τον προγραμματισμένο τερματισμό της.
► Η κυβέρνηση οδήγησε στα άκρα την κατάσταση με τον Δ. Κουφοντίνα σκηνοθετώντας μια κρίση που θα μπορούσε να αποφευχθεί, όπως αποδεικνύεται. με την εμπρηστική ρητορεία της αρμόδιας ΓΓ Σοφίας Νικολάου που ρίχνει λάδι στη φωτιά με κάθε ευκαιρία.
► Η κυβέρνηση μετά τον ξυλοδαρμό πολίτη στη Νέα Σμύρνη, όχι απλώς δεν ζήτησε συγγνώμη και δεν εξέφρασε τον αποτροπιασμό της για τα πολλά περιστατικά αστυνομικής αυθαιρεσίας που καταγγέλθηκαν, αλλά, αντίθετα, στοχοποίησε το θύμα, παραβιάζοντας τα προσωπικά του δεδομένα.
► Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τους χιλιάδες πολίτες που βγαίνουν στους δρόμους και διαμαρτύρονται ως "μπαχαλάκηδες" και δεν δείχνει κανέναν σεβασμό στις αγωνίες τους, καμία κατανόηση στο θυμό τους.
► Η κυβέρνηση εμφανίζει ως αιτία υπερμετάδοσης της πανδημίας τις διαδηλώσεις, προσπαθώντας να ενοχοποιήσει τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία για την αύξηση των κρουσμάτων και των θανάτων, ενώ δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη για την υγειονομικά απαράδεκτη κατάσταση στα ΜΜΜ και σε χώρους εργασίας, ούτε βέβαια για την ασφυξία στο ΕΣΥ.
Το συμπέρασμα είναι ότι ο πρωθυπουργός επενδύει στον διχασμό που, θεωρητικά, αποκηρύττει και καλλιεργεί την εχθροπάθεια και τη μισαλλοδοξία. Εργάζεται συστηματικά για την ενίσχυση των καθεστωτικών χαρακτηριστικών της κυβέρνησής του και επιλέγει τον αυταρχισμό ως βασική μέθοδο διακυβέρνησης.
Οσο αποκαλύπτεται η αποτυχία στη διαχείριση της πανδημίας, τόσο περισσότερο στρέφεται στην επίδειξη πυγμής. Και όσο μεγαλώνει η κοινωνική οδύνη, τόσο συκοφαντεί τον πολιτικό του αντίπαλο για να αποπροσανατολίσει.
Η συνέχεια είναι προβλέψιμη, η διάρκεια όχι...

Δεν υπάρχουν σχόλια