«Μήπως είσαι ΚοΔηΣο και δεν το ξέρεις;»
ΘΑΝΑΣΗΣ
ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
Ο Ν. Ανδρουλάκης άμεσα μετά την εκλογή του μέχρι σήμερα επιχειρεί να προσδιορίσει τη φυσιογνωμία και ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ ως σοσιαλδημοκρατική, έκφραση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα.
Σοσιαλδημοκρατικά προοδευτικά κόμματα στο νότο της Ευρώπης δεν υπάρχουν, ούτε καν κατ΄όνομα. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Πορτογαλίας είναι το κύριο κεντροδεξιό κόμμα της χώρας. Στις διαφορετικές από κάθε άποψη κοινωνίες και οικονομίες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης , εκεί, η σοσιαλδημοκρατία ευδοκιμεί.Αν και σύγχρονα διέρχεται κρίση , λόγω ελλείμματος σύγχρονου προγραμματικού ριζοσπαστισμού. Πράσινοι και ακροδεξιά κόμματα ενισχύονται από πρώην ψηφοφόρους των σοσιαλδημοκρατών, κυρίως από οικονομικά ασθενέστερους και τη μεσαία τάξη.Υπό αυτές τις συνθήκες και την κρατούσα πολιτική κουλτούρα , αυτά τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα συνεργάζονται , αναλόγως των εκλογικών συσχετισμών, και με κεντρώους , και με κεντροδεξιούς, και με νεοφιλελεύθερους και με πράσινους, και με κλασσικούς δεξιούς, και με αριστερούς σπανιότατα.
Στην Ελλάδα, ιστορικά το ΠΑΣΟΚ ως σοσιαλιστικό κίνημα έγινε μεγάλο και κυβέρνησε με τη στήριξη των προοδευτικών πολιτών. Η πλειοψηφία των αριστερών, κεντροαριστερών, κεντρώων , ασφαλώς και των σοσιαλδημοκρατών , ακόμη και τμήμα των κεντροδεξιών, ψήφιζε ΠΑΣΟΚ , χωρίς ουδέποτε αυτό να έχει αυτοπροσδιοριστεί ως σοσιαλδημοκρατικό.
Ουδέποτε ο χαρακτηρισμός αριστερό, κεντροαριστερό ή σοσιαλιστικό αποτέλεσε και αποτελεί μειονέκτημα για το ΠΑΣΟΚ.
Το ΠΑΣΟΚ όσο ήταν μεγάλο , αλλά και προ Ανδρουλάκη , ουδέποτε «κλείστηκε» στα αδόκιμα στον ευρωπαΙκό νότο, στενά πολιτικά και θολά στην Ελλάδα όρια της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας .
Η πολιτική αυτονομία αποτέλεσε βασικό χαρακτηριστικό του μεγάλου ΠΑΣΟΚ. Σήμερα η κατοχύρωση της συνιστά αναγκαίο όρο για την ίδια την υπόσταση του, αλλά και για την επανάμψη του. Όμως, η αναγκαιότητα της διακριτής φυσιογνωμίας του από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να οδηγεί στην εφεύρεση ή επιλογή ενός ανιστόρητου και κενού περιεχομένου σοσιαλδημοκρατικού οράματος. Αντιθέτως, τέτοιες χωρίς ουσιώδες περιεχόμενο επιλογές, σε συνδυασμό με τις εναγώνιες προσπάθειες τήρησης ίσων αποστάσεων από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ επί παντός θέματος και ανεξαρτήτως πραγματικών δεδομένων και ιδεολογικοπολιτικής οπτικής , δημιουργούν την εικόνα ενός κόμματος που «ψάχνεται», χωρίς ή με θολή ιδεολογία και στρατηγική και οδηγεί μαθηματικά στην επιδείνωση της θέσης του. Άλλωστε, ιστορικά το μεγάλο ΠΑΣΟΚ βάσει των αρχών του, που διακηρύσσει ότι ισχύουν και σήμερα, ουδέποτε έβαλε στο ίδιο τσουβάλι τη δεξιά με τα άλλα κόμματα της αριστεράς. Ασχέτως των επιλογών των ηγεσιών τους έναντι του ΠΑΣΟΚ και απευθυνόμενο πάντα ενωτικά προς τον κόσμο της αριστεράς. Το ΠΑΣΟΚ ένωσε, άθροισε και πολλαπλασίασε ιδεολογικά, πολιτικά και προγραμματικά προοδευτικούς άνθρωπους και δυνάμεις , χωρίς περιορισμούς, αφαιρέσεις και διαιρέσεις.
Το μεγάλο ΠΑΣΟΚ ήταν το κόμμα και της μεγάλης πλειοψηφίας των αριστερών.Κι αυτό αντανακλούσε συνειδητά ως σημαντικό και άρρηκτο χαρακτηριστικό της ιδεολογικοπολιτικής ταυτότητας του, που συνέβαλε στη μεγάλη δύνα μη του.
Οι αντικειμενικές συνθήκες για μια ισχυρή ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ υπάρχουν. Η κοινωνία των πολλών αντιμετωπίζει κρίσιμα προβλήματα. Η φθορά της ΝΔ, με την ταυτόχρονη αδυναμία απαγκίστρωσης του ΣΥΡΙΖΑ από το όλον πολιτικό παρελθόν του –ιδίως το κυβερνητικό- μέσω ενός νέου ριζοσπαστικά ελκυστικού-πειστικού αφηγήματος , δημιουργούν πολιτικό κενό. Συνεχώς διευρύνεται ο χώρος του «κανένας» , ιδίως από νέους και ανέργους, καθώς και η αποστροφή προς την πολιτική και τους πολιτικούς.
Οι κρατούσες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες έχουν διαμορφώσει έναν ιδιότυπο κοινωνικό ριζοσπαστισμό. Που όσο δεν βρίσκει την πολιτική έκφραση του σε ένα κόμμα (το υποκείμενο εν προκειμένω) σύγχρονο , ξεκάθαρα προοδευτικό, συνθετικό-ενωτικό κοινωνικά και ανατρεπτικά ριζοσπαστικό, αυτός ο κοινωνικός ριζοσπαστισμός με τα σημερινά χαρακτηριστικά του θα «σπρώχνει» όλο και περισσότερους ανθρώπους, ιδίως τους πλέον ευάλωτους ,συμπεριλαμβανόμενης της μεσαίας τάξης , στον «καναπέ» και σε ακροδεξιού χαρακτήρα μορφώματα.
Υπό αυτην την οπτική , και επί πλέον των προλεχθέντων, το όποιο σοσιαλδημοκρατικό «αλά γκρεκ» εγχείρημα σήμερα δεν μπορεί να συνιστά λύση υπέρβασης και διεξόδου, πολλώ δε μάλλον προοδευτικού χαρακτήρα.
Οπωσδήποτε και εξ αντικειμένου η θέση του ΠΑΣΟΚ σήμερα είναι ιδιαίτερα δύσκολη βάσει της αλληλουχίας των συσχετισμών έκλογικής επιρροής μεταξύ ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ και της εξ αυτών άσκησης αμφίπλευρης πίεσης με κιννδύνους συνθλιβής. Όμως , η κατάσταση αυτή ήταν και λογική και δεδομένη.
Βάσει των παραπάνω συνθηκών η έκφραση της πολιτικής αυτονομίας του ΠΑΣΟΚ ως όρου για την επανάκαμψη του οφείλει να ταυτιστεί με την ενίσχυση μιας ξεκάθαρα προοδευτικής φυσιογνωμίας . Μέσω ενός συγκεκριμένου , ισχυρού, σύγχρονου, κοινωνικά ριζοσπαστικού πολιτικού και προγραμματικού λόγου. Με στόχο την εκ νέου επικοινωνία και επανασύνδεση του με όλους τους πολίτες που θεωρούν εαυτούς κεντρώους , κεντροαριστερούς, αριστερούς , σοσιαλιστές, ασφαλώς και σοσιαλδημοκράτες, ακόμη και κεντροδεξιούς. Που 1.500.000 από αυτούς έχουν εξαφανιστεί από τις κάλπες μετά τις εκλογές του 2009, με ευθύνη όχι μόνον «των άλλων», αλλά και του ΠΑΣΟΚ. Όλοι αυτοί , όπως και πολλοί από τους ευάριθμους αναποφάσιστους δημοσκοπικά, ακόμη και κρίσιμο τμήμα ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, μάλλον αδιάφορα ή απορώντας υποδέχονται τα σοσιαλδημοκρατικά οράματα και τις πολιτικές ταλαντεύσεις και ενοχικές «ισαποστάσεις».
Οι επερχόμενες εκλογές είναι κρισιμότατες για το μέλλον του ΠΑΣΟΚ και οι ευθύνες όλων των ενεργών , ιδίως των υψηλών, στελεχών του μεγάλες. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει πρώτιστα προς τους πολίτες να οδηγηθεί στις εκλογές με ξεκάθαρη ταυτότητα, στρατηγική και πολιτική.
Εάν η τελική επιλογή είναι η έκφραση μέσω του ΠΑΣΟΚ κυρίαρχα πλέον της εντόπιας ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας για δεύτερη φορά μετά το 1979 και το ΚΟΔΗΣΟ, αυτό πρέπει όλοι να το γνωρίζουν και να κριθεί στις κάλπες.
ΥΓ. : Έχουν περάσει σαράντα τρία χρόνια από το –κατ΄όνομα τουλάχιστον- πρώτο μεταπολιτευτικά σοσιαλδημοκρατικό εγχείρημα στην Ελλάδα. Το ΚΟΔΗΣΟ του Γ. Πεσματζόγλου και της Β. Τσουδερού, που ουδείς ποτέ αμφισβήτησε το υψηλό τους ήθος και την άριστη φήμη τους ως επιστημόνων και αντιστασιακών , επιφανών στελεχών της πλέον υψηλής πνευματικής και πολιτικής ελίτ της εποχής τους . Που σύντομα το ΚΟΔΗΣΟ συντρίφτηκε εκλογικά και εν συνεχεία διαλύθηκε, με τους παραπάνω ιδρυτές του να προσχωρούν στη Ν.Δ του Κων. Μητσοτάκη.
Το κεντρικό σύνθημα του ΚΟΔΗΣΟ , με το οποίο ήλπιζε να καθιερωθεί πολιτικά εμβολίζοντας ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ΄και έμεινε ιστορικό, viral θα λέγαμε σήμερα, ήταν :
«Μήπως είσαι ΚΟΔΗΣΟ και δεν το ξέρεις ?»
ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
ΠΡΩΗΝ ΜΕΛΟΣ ΚΕ ΠΑΣΟΚ
ΠΡΩΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑΣΟΚ
Δεν υπάρχουν σχόλια