Συσσίτιο Δικαιοσύνης (του Γιώργου Τραπεζιώτη)
- «Το δίκαιον ουκ άλλο τι ή του κρείττονος ξυμφέρον», λέει ο Θρασύμαχος στην Πολιτεία του Πλάτωνα. Το δίκαιο, δηλαδή, δεν είναι τίποτε άλλο παρά το συμφέρον του ισχυρότερου. Η ελληνική Δικαιοσύνη καλείται λοιπόν να δώσει τρία (συν ένα), κρίσιμα τεστ σχεδόν ταυτόχρονα. Για τα Τέμπη, για τον Ρωμανό, για τον Μάγγο. Θα αποδείξει ότι είναι κάτι περισσότερο από το «συμφέρον του κρείττονος»;
Σήμερα, 1η Απριλίου 2026, συνεχίζεται στην Λάρισα η δίκη για το έγκλημα των Τεμπών. Ένα έγκλημα – γιατί πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί μία υπόθεση που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους – το οποίο εκτός των άλλων έφερε στην επιφάνεια σοβαρά ερωτήματα για πολιτικές ευθύνες που επιχειρείται να «μπαζωθούν», συστημικές παραλείψεις αλλά και καθυστερήσεις που χαρακτηρίζουν «διαχρονικά» όπως λένε και στην κυβέρνηση όταν θέλουν να κάνουν διασπορά ευθυνών, τον τρόπο λειτουργίας του ελληνικού κράτους. Μόνο που η διαδικασία η οποία ξεκίνησε με τρόπο εξόχως ακροκεντρώο και Φλωριδικό πριν από λίγες ημέρες, έδειξε πως εκείνοι που πρέπει, την αντιμετωπίζουν περισσότερο ως ακόμη ένα pass ή ως ένα συσσίτιο Δικαιοσύνης, παρά ως το ελάχιστο χρέος τους απέναντι στους συγγενείς των θυμάτων – αλλά κι απέναντι στην ελληνική κοινωνία. Που ταΐζεται καχυποψία.
Αυτό όμως, δεν είναι το μοναδικό τεστ που δίνει η ελληνική Δικαιοσύνη.
Την ίδια μέρα, σήμερα, στο Εφετείο Αθηνών δίνει κι ένα δεύτερο τεστ, καθώς ξεκινά η δίκη του Νίκου Ρωμανού για την έκρηξη στους Αμπελόκηπους. Ο Ρωμανός παραμένει προφυλακισμένος από τον Νοέμβριο του 2024, για σχεδόν πια 17 μήνες, με κύριο στοιχείο ένα «μερικό» δακτυλικό αποτύπωμα που βρέθηκε επάνω σε μια συνηθισμένη πλαστική σακούλα σκουπιδιών. Ένα αντικείμενο που θα μπορούσε να έχει περάσει από πολλά χέρια και για το οποίο οι Αρχές παραδέχτηκαν αργότερα ότι έφερε κι άλλα, «μη ταυτοποιημένα αποτυπώματα». Όταν όμως ο κατηγορούμενος είναι αναρχικός και όχι για παράδειγμα καλοζωισμένος συντηρητικός γόνος, στα μέρη μας λογίζεται ως «επικίνδυνος». Και τότε το πράγμα αλλάζει.
Σήμερα επίσης, στα Δικαστήρια του Βόλου εκδικάζεται η έφεση των αστυνομικών Μπακογιάννη, Μπαλαμώτη και Σκρίμπα που είχαν καταδικαστεί τον Φεβρουάριο του 2025 σε ποινή φυλάκισης δύο ετών για επικίνδυνη σωματική βλάβη, σε σχέση με τον άγριο ξυλοδαρμό του Βασίλη Μάγγου έξω από τα δικαστήρια του Βόλου αλλά και για τον επίσης άγριο ξυλοδαρμό του στη συνέχεια (για τον βασανισμό του, για να είμαστε ακριβείς) στα γραφεία της Ασφάλειας Μαγνησίας, τον Ιούνιο του 2020. Ο Μάγγος βρέθηκε τελικά νεκρός τέσσερις ημέρες αργότερα, με την ιατροδικαστική εξέταση να αποδίδει τον θάνατό του «σε οξύ πνευμονικό οίδημα». Μια εξήγηση την οποία όμως η οικογένεια του νεαρού, αλλά και μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης που επιμένει να σκέφτεται κι όχι να καταναλώνει προκαταβολικά «ετυμηγορίες», δεν αποδέχθηκαν ποτέ.
Και αύριο όμως, στις 2 Απριλίου, στην Καρδίτσα αυτή τη φορά, θα γίνει η δίκη για τα κακουργήματα της ίδιας υπόθεσης, του Βασίλη Μάγγου με συνολικά έξι κατηγορούμενους αστυνομικούς να κάθονται αυτή τη φορά στο εδώλιο.
«Το δίκαιον ουκ άλλο τι ή του κρείττονος ξυμφέρον», λέει ο Θρασύμαχος στην Πολιτεία του Πλάτωνα. Το δίκαιο, δηλαδή, δεν είναι τίποτε άλλο παρά το συμφέρον του ισχυρότερου. Η ελληνική Δικαιοσύνη καλείται λοιπόν να δώσει τρία (συν ένα), κρίσιμα τεστ σχεδόν ταυτόχρονα. Για τα Τέμπη, για τον Ρωμανό, για τον Μάγγο. Θα αποδείξει ότι είναι κάτι περισσότερο από το «συμφέρον του κρείττονος»;
Δεν υπάρχουν σχόλια