Γρηγόρης Μαρινάκης: Άγγελοι
Ματαιοπονούν όσοι προσπαθούν να εξηγήσουν γιατί μια διαχρονική διαμάχη εξελίχθηκε σε λούμπεν προσωπικό καυγά σε μια κερκίδα.
Ήταν ένα τυπικό επεισόδιο κερκίδας, από αυτά που συμβαίνουν συχνά στα γήπεδα. Δεν έχει σημασία ότι αυτή τη φορά έτυχε σε έναν αγώνα μπάσκετ.
Έχει όμως ότι αυτοί που ήλθαν στα χέρια μόνο τυχαίοι «χούλιγκανς» δεν μπορούν να θεωρηθούν. Άλλωστε βρέθηκαν εκεί για να υποστηρίξουν την ίδια ομάδα.
Ο ένας είναι βαρύ όνομα στον ελληνικό εφοπλισμό, σημαντικός παράγων του αθλητισμού στην Ελλάδα και στην Αγγλία και ο ισχυρότερος μιντιάρχης στη χώρα.
Ο άλλος, στενός συγγενής του πρωθυπουργού, πρώην κυβερνητικός αξιωματούχος και πρόσωπο επιρροής στον κομματικό μηχανισμό της ΝΔ.
Το iEidiseis.gr παρουσίασε πρώτο το βίντεο της κλοτσοπατινάδας τους – και αυτό έχει την αξία του: ακυρώθηκε η προσπάθεια να περιοριστεί το γεγονός – για το οποίο κάποια ΜΜΕ έκαναν πως δεν συνέβη ποτέ.
Έχει σημασία για τα πολιτικά ήθη, ότι δύο προβεβλημένα πρόσωπα εξουσίας ανταλλάσσουν «γαλλικά» και χειροδικούν μεταξύ τους, περιστοιχισμένα από ισχυρές προσωπικές φρουρές.
Θα ήταν ενδιαφέρον να προκύψει, από την εισαγγελική έρευνα που ήδη ξεκίνησε, πώς ακριβώς συγκροτούνται οι «στρατοί» που τους συνοδεύουν σε κάθε δημόσια εμφάνισή τους.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον όμως είναι ο λόγος που τους οδήγησε, εκατέρωθεν, στην εγκατάλειψη του «καθωσπρεπισμού» – και θα μπορούσε να οδηγήσει στα χειρότερα.
Το ανοίκειο θέαμα αποδίδεται στην υπόθεση που ταλανίζει τα τελευταία χρόνια τον δημόσιο βίο: το σκάνδαλο των υποκλοπών. Και από όσα διακινούν αυτόπτες μάρτυρες, η κάθε πλευρά διεκδικεί ένα «δίκιο» για την εμπλοκή της.
Κατά τους υποστηρικτές του επιχειρηματία, τον «πνίγει» ότι υπήρξε θύμα παρακολούθησης. Σύμφωνα με όσους δικαιολογούν τον ιδιώτη δικηγόρο σήμερα, δέχθηκε ύβρεις ως υπεύθυνος γι’ αυτό.
Δεν υπάρχει υπερασπιστικό επιχείρημα. Η διαλεύκανση του σκανδάλου, ώστε να προκύψει εναργώς ποιος παρακολουθούσε ποιον, και η αυτοδικία για όποιον ήταν θύμα, δεν μπορεί να είναι υπόθεση προσωπικής συμπλοκής σε ένα γήπεδο.
Μπορεί όμως να ερμηνευθεί ως παράπλευρη συνέπεια της κυβερνητικής διαχείρισης του σκανδάλου.
Πρώτα γιατί όλοι οι δρόμοι οδηγούν στον πυρήνα του επιτελικού κράτους και στη συνέχεια γιατί το μέγαρο Μαξίμου αυτοενοχοποιήθηκε με τη χειρουργική της συγκάλυψης. Και τα δύο βάζουν στο κάδρο τον Πρωθυπουργό.
Ο πρώην διαχειριστής του γραφείου του, μόλις πρόσφατα τον υπέδειξε ως τελικό παραλήπτη του «προϊόντος» των επισυνδέσεων της ΕΥΠ. Για τις οποίες ο ίδιος ανέλαβε την πολιτική ευθύνη «για να προστατέψει την κυβέρνηση, τις μυστικές υπηρεσίες, την παράταξή του και πάνω από όλα την πατρίδα».
Ο μεγαλοπαράγων έχει μιλήσει δημοσίως σκληρά για τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση: «Διολισθαίνουν σε μια κατάσταση, η οποία θυμίζει -ολοένα και περισσότερο- ολοκληρωτικό καθεστώς». Οι γνωρίζοντες αποδίδουν στους ίδιους λόγους τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στο κατς του ΟΑΚΑ.
Τα νέα ταξιδεύουν παντού. «Ποιος εκβιάζει ποιον;» αναρωτήθηκε ο Guardian, σχολιάζοντας τη δημόσια αντιπαράθεση με αμοιβαίες κατηγορίες ανάμεσα στον επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας και τον μιντιάρχη.
Άλλο οι κατηγορίες και άλλο η δημόσια συμπλοκή. Η εξέλιξη της φυσικής επαφής δύο προσώπων, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εμπλέκουν τον Πρωθυπουργό, αποτυπώνει ένα πολιτικό δράμα – που δεν περιορίζεται στα παρασκήνια. Ούτε στα όρια της «αθλητικής βίας» που λέει η κυβέρνηση, διά του αρμόδιου υπουργού.
Ματαιοπονούν όσοι προσπαθούν να εξηγήσουν γιατί μια διαχρονική διαμάχη εξελίχθηκε σε λούμπεν προσωπικό καυγά σε μια κερκίδα.
– «Δεν υπάρχουν άγγελοι, σου λέω…» σύμφωνα με ένα παλιό τραγούδι του Χρήστου Νικολόπουλου…
Δεν υπάρχουν σχόλια