Τάκης Λιδωρικιώτης / Νοσταλγώντας το ΕΣΥ και το…ΠΑΣΟΚ
Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr
Στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας η υγεία κατά τους μνημονικούς καιρούς επανειλημμένως ανατέθηκε στο τρίο λαοτίνο των αδίστακτων.
Είναι φαίνεται οι τριάδες μια πανάρχαια παράδοση μας, που τιμήθηκε δεόντως από την Νέα Δημοκρατία και τις μεταγραφές της.
Δεν είναι μόνο οι τρεις της Φιλικής Εταιρείας είναι και του αρχαίου μας έθνους παράδοση το να εμφανίζει συνεχώς διάσημες τριάδες όπως οι Σωκράτης, Πλάτων κι Αριστοτέλης (σε φιλόσοφοι) ή οι Αισχύλος, Σοφοκλής κι Ευριπίδης (σε τραγωδοί) ή ακόμη κι οι τρείς ιεράρχες.
Πιο πρόσφατα παρουσιάσαμε στην ανθρωπότητα τους Χατζιδάκι, Μίκη και Ξαρχάκο (σε μουσουργούς) τους Σεφέρη, Ελύτη και Ρίτσο (σε ποιητές) και τους Μάρκο, Τσιτσάνη και Παπαϊωάννου (σε ρεμπέτες).
Η Ελλάς του 21ου αιώνα ζορίστηκε πολύ αλλά παρουσίασε κι αυτή τρεις πολιτικούς Τιτάνες ως υπουργούς Υγείας: τον Βορίδη με το γίδι, τον νανογιλέκο Γεωργιάδη και τον Θανασάκη τον αιμοδιψή.
Ο κανών των τριάδων επεκτείνεται σε βάθος στο επιτελικό κράτος Έτσι ανατέθηκε από τον ίδιο τον Α.Δ.Π.Σ. (Αφεντικό που Δεν Πιάνουν οι Σφαίρες) η ευρύτερη εποπτεία της περίθαλψης στο τρίο των νανογιλέκων.
Συναντάμε έτσι ως βασικούς παραστάτες του υπουργού Αδώνιδος, τον «κακομοίρη» του ΙΣΑ και την αειθαλή Παγώνα (διορισμένη πρόεδρο ΠΙΣ και μόνιμη δ/ντρια στο Γεννηματάς, μέχρις ότου να τα κατοστήσει).
Για να μην τρώω όμως χρόνο με περιττή επιχειρηματολογία, σας παραθέτω μια φωτογραφία που αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Εξάλλου η εμφάνιση στο προσκήνιο του σοφολογιότατου κ. Άκη Σκέρτσου δείχνει ότι η υπόθεση αυτή πάει Εφετείο ακόμη κι ενδοκυβερνητικά, οπότε τι να λέμε. Οι μέρες του Μπυμπούκου είναι μάλλον μετρημένες.
Στο βουλκανιζατέρ…
Στα Εξάρχεια και στην οδό Χαριλάου Τρικούπη 50, σ’ ένα βουλκανιζατέρ που επισκέπτομαι συχνά, συναντώ έναν ταλαίπωρο μικρομεσαίο μαγαζάτορα που ‘χει το απέναντι μαγαζί και άπελπις ων, έχει ρίξει τελευταία στην πιάτσα το σύνθημα της ΜΝΗΜΗΣ, μπας κι επιβιώσει επαγγελματικά μέσα στο γενικό θανατικό.
Θα μου ήταν ίσως συμπαθής αν είχε κάποιο Γραφείο Τελετών και προσπαθούσε αγωνιωδώς να επιπλεύσει με το ελαφρώς νεκρόφιλο διαφημιστικό του σλόγκαν. Ίσως να του συγχωρούσα ακόμη και την σύλληψη να ευημερήσει ο ίδιος, αποκλειστικά από τον θάνατο άλλων.
Αλλά όχι, δεν μου εγείρει καμία συμπάθεια ούτε καν ανοχή, γιατί το ‘μαγαζί’ του είναι ένα πολιτικό κόμμα. Είναι το ΠΑΣΟΚ που αρκείται στο να υπενθυμίζει τον Ανδρέα που μας έφτιαξε το ΕΣΥ, την Μελίνα που όντως μας ξεβλάχεψε ή έστω τον Νίκο Χριστοδουλάκη που μας έβαλε στην ΟΝΕ.
Τι γίνεται όμως στο ΠΑΣΟΚ από φρέσκα κουλούρια, επί των ημερών του μαγαζάτορα; Ας εξετάσουμε το όλον θέμα μέσα από το κυρίαρχο θέμα της επικαιρότητας (θάνατος Μαζωνάκη).
Τούντας- Γιαννακός- Γεωργάκη κι ο…Μανωλάκης
Δυστυχώς είναι ο γνωστός καθηγητής Ιατρικής κ. Γιάννης Τούντας (διαΝΕΟσις) με ηρωική προσωπική διαδρομή, αυτός ο αχαρακτήριστος που διοργάνωσε το συνέδριο του κομπογιαννιτισμού – πλασμαφαίρεσης για longevity – και φυσικά παραμένει στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.
Το ΠΑΣΟΚ αν τυχόν είχε αντανακλαστικά ζώντος οργανισμού θα θεωρούσε το ΕΣΥ γονιδιακό του στοιχείο και θα αντιμετώπιζε τους ολετήρες, ως βλάσφημους.
Αντί όμως γι’ αυτό, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ προχώρησαν σε ξεδιάντροπες συναλλαγές με τον Άδωνη συνεχιζόμενες ακόμη κι όταν ο Μπουμπούκος σκυλοβρίζει και συκοφαντεί τον Ανδρουλάκη, πράγμα για το οποίο μυνήθηκε.
Η εικόνα όμως ενός οργίλου αρχηγού που τα στελέχη του συνεχίζουν ν’ αγκαλιάζονται με τον συκοφάντη του, είναι επιεικώς γελοία. Κι επειδή τα είπαμε με τις φωτογραφίες ιδού ο αγωνιστής (ή μήπως αδωνιστής) πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ Γιαννακός Μιχάλης, που αφού ολοκλήρωσε τα ταξικά του καθήκοντα ως διαδηλωτής στην ΔΕΘ, προέβη σε εναγκαλισμούς.
Στην υπόθεση Μαζωνάκη, ο τηλε-μαϊντανός εκτελεί κανονικές εργολαβίες του Αδώνιδος ως επικεφαλής ομάδας «συνδικαλιστών», με συνεχείς κουτσομπολίστικές παρουσίες στα κανάλια (αν δηλώθηκε η ταυτότητα στο αυτί του διασώστη, που είχε ο νεκρός βαμβάκι και που το τσιρότο, η διακόσμηση του ιατρείου των θαυμάτων, ήταν σαν κοτέτσι κοκ). Σκοπός είναι ο αντιπερισπασμός από τις προφανείς πολιτικές ευθύνες που είναι το ουσιώδες.
Το story του συστήματος είναι ότι δεν πρόκειται για μια εκδήλωση κανονικότητας της ιατρικής κονόμας αλλά για ένα κάποιο ζεύγος παραφρόνων που κανείς μηχανισμός δεν θα μπορούσε να γνωρίσει, να ρυθμίσει ή να εμποδίσει το θανατηφόρο αποτέλεσμα τους.
Δεν επρόκειτο δηλαδή για τίποτε δικούς τους διακεκριμένους Κολωνακιώτες αλλά περί τεράτων (άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου) που επέδραμαν από το πουθενά κι αιφνιδίασαν, οι κακούργοι, όλους τους καλοπροαίρετους εμπλεκόμενους θεσμούς…
Στην ιστορία αυτή, τηλεοπτικής αυτοπροβολής όσο κι υπουργικής υπεργολαβίας. γελοιοποιείται κάθε έννοια σεβασμού στο νεκρό, που παρότι νεκρός παραμένει φορέας αξιοπρέπειας, με την προϋπόθεση φυσικά να υπάρχει κάποιο φιλότιμο και μια κάποια παιδεία σ’ όσους εργαλειοποιούν για δικό τους όφελος τον θάνατο.
Διάδοχός του μαϊντανού στην προεδρία της ΠΟΕΔΗΝ προβλέπεται να είναι μια άλλη στελεχάρα του ΠΑΣΟΚ, η κ. Βούλα Γεωργάκη του Ερυθρού.
Γνωστή από την υπόθεση Ελπινίκη και μπουζουκλερί του Ερυθρού Σταυρού είναι η συχνά αναφερόμενη συνδικαλίστρια από τον Άδωνη, ακριβώς γιατί τον υποδέχεται πάντα με ενθουσιασμό κι εκφράζει αισθήματα από βάθους καρδίας.
Παραθέτω όμως την σχετική δική της δημόσια τοποθέτηση της χωρίς χρεία περαιτέρω σχολιασμού.
Η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα
Μέσα στον χαμό αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ, εστιάζοντας κυρίως στην πολιτική του ΠΑΣΟΚ σε θέματα ΕΣΥ, η καρδιολόγος του ΕΣΥ (ΑΤΤΙΚΟ) κι επι δεκαετίες στέλεχος του (τέως βουλευτής, Κεντρική επιτροπή και πιο πρόσφατα στο Ευρωψηφοδέλτιο).
Ασχέτως τι πιστεύουν στο ΠΑΣΟΚ για την κ. Ρόζα Βρεττού βρίσκω εξαιρετική την ιδέα τους να μιλήσει γι’ αυτήν περιφρονητικά ο επηρμένος Μανωλάκης, που πολύ πρόσφατα απασχόλησε με τα εννιά εκατομμύρια απ’ ευθείας αναθέσεων στην οικογενειακή εταιρεία από διάφορα νοσοκομεία.
Εδώ το βίντεο του κ. Μανωλάκη Χριστοδουλάκη (απλή συνωνυμία με τον Νίκο Χριστοδουλάκη), που η πιάτσα τον αποκαλεί «η φανέλα με το εννιά».
Αυτόν βρήκανε στο μαυσωλείο της Χαριλάου Τρικούπη να αντικρούσει με το σηκωμένο φρύδι του την κριτική για την σημερινή σχέση ΠΑΣΟΚ-ΕΣΥ; Υπενθυμίζω ότι την προηγουμένη φορά που απασχόλησε την επικαιρότητα ο εν λόγω ήταν για να αναφωνήσει: «Κάτω τα χέρια από τον σύντροφο Παναγόπουλο της ΓΣΕΕ!» αναφερόμενος στον άλλο αλύγιστο αγωνιστή της ταξικής πάλης που παρεπιδημεί το Μαυσωλείο.
Καλά ένας εκ των μεγαλύτερων δεν βρέθηκε να του πει: «Μανωλάκη παιδί μου, εσύ μιλάς για το ΕΣΥ; Καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς …»
Δείτε στο 6ο λεπτό:
Υ.Γ. Τον ήλιο ο Ανδρέας τον δανείστηκε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ιταλίας. Αγνότερα αξιοποίησε την λατινόφωνη «Κάρμινα Μπουράνα». Για το νοσταλγικό σημερινό ΠΑΣΟΚ προτείνω μια ιταλική καντάτα.
Για ακούστε την προσεκτικά:
Δεν υπάρχουν σχόλια